“ตุ้บ!”
ผู้คนบางส่วนที่จิตใจไม่เข้มแข็งร่วงตกลงพื้นด้วยความความตกใจ ส่วนมากเริ่มหนีออกห่าง
ควันดำที่ปกคลุมทั่วทุกหนแห่งสร้างแขนเล็กๆ สีดำมากมาย มือนับไม่ถ้วนดึงชายผ้าของเหล่าผู้บำเพ็ญเซียน ลากพวกเขาไปยังเหวลึกที่มืดมิด
สูญเสียผู้เฒ่าขั้นตู้เจี๋ยไปหนึ่งคน บวกกับความโกลาหลวุ่นวาย สถานการณ์ก็กลายเป็นฝ่ายเสียเปรียบ
ใบหน้าทุกคนซีดเซียวราวกับขี้เถ้า นัยน์ตาเต็มไปด้วยความสิ้นหวังและสยดสยอง
เมื่อมารตนนั้นเคี้ยวเสร็จ ตาทั้งสี่ก็กวาดมองและอ้าปากอีกครั้ง!
วินาทีนี้ เกิดแรงดูดมหาศาลจากปากของมัน ราวกับวาฬที่กลืนทะเล ควันดำเหล่านั้นนำพาผู้บำเพ็ญเซียนเข้าปากของมันไปทีละคนๆ
ทั้งหุบเขาเมฆาครามกลายเป็นแดนชำระอันน่าสังเวช
กู้ฉางชิงใบหน้าซีดขาวราวกระดาษ ดวงตาทั้งสองแดงก่ำ เขากระอักเลือดใส่ธงสีแดง พลังปราณถูกกระตุ้นขึ้นมาราวกับแม่น้ำ
แต่ธงได้ถูกควันดำกัดเซาะ ไม่หลงเหลือแสงสว่าง
เวลานี้สีหน้าโจวต้าเฉิงก็เปลี่ยนไป เขาร้องอุทาน “เทพธิดา!”
จักรพรรดิลั่วกระวนกระวาย ดึงลั่วซืออวี่ไว้ไม่ปล่อย แต่ก็ยังถูกดูดเข้าใกล้ปากมารเข้าไปทุกที ไม่ต่างจากฉินม่านอวิ๋น
แต่เขากลับเห็นว่า รอบกายฉินม่านอวิ๋นเปล่งแสงระยิบระยับ สิ่งเหล่านั้น
