วบำเพ็ญ แต่พวกเราก็หาได้หวาดกลัวกับแค่ตระกูลหลิ่วที่มีขั้นเหอถี่!”
“เวลาเช่นนี้จะรบกวนผู้ยิ่งใหญ่ไม่ได้เด็ดขาด!” ฉินม่านอวิ๋นรีบเอ่ย ครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก็ถอนใจอย่างอดไม่ได้ “เฮ้อ พวกเรามุ่งมั่นต้องการขจัดปัญหาให้ผู้ยิ่งใหญ่ คิดไม่ถึงว่าเรื่องง่ายๆ แค่นี้ก็ยังทำไม่ได้ พวกเราจะยังมีหน้าไปพบเขาได้อย่างไร?”
ทุกคนต่างขมวดคิ้วเป็นปม
สำหรับกู้ฉางชิงเหมือนกับตกอยู่ในสงครามของผู้ยิ่งใหญ่ กระทั่งเรียกสองพี่น้องกู้จื่อเหยามาให้ความเห็น
เขามีความรู้สึกบางอย่าง ว่าการตัดสินใจในครั้งนี้เกี่ยวข้องกับเรื่องสำคัญ หากเลือกดี ไม่แน่ว่าตนอาจได้เดินอยู่บนฟ้า กลายเป็นเซียน หากเลือกไม่ดี แปดส่วนในสิบจำต้องเหน็บหนาว!
หลายปีมานี้ เขาใช้ความคิดพิจารณาอย่างรอบคอบมาเสมอ ตัดสินใจเรื่องสำคัญทั้งหมดได้ถูกต้อง จึงสำเร็จเช่นทุกวันนี้ และยังนำพาให้หุบเขาเมฆาครามเจริญรุ่งเรืองไปพร้อมกัน
เวลาล่วงเลยผ่านไป ไม่ทันรู้เนื้อรู้ตัว ท้องฟ้าค่อยๆ มืดลง ไม่นานความมืดก็เข้าปกคลุมทั่วดินแดน
“ซ่าๆๆ!”
ฝนที่ตกลงมาจากท้องฟ้าไม่มีทีท่าว่าจะหยุด ในหลายจุดเริ่มมีระดับน้ำที่ลึกมาก จากสายน้ำเล็กๆ ก็เริ่มไหลเชี่ยวและเอ่อล้นออกมา
หอคอยสูงที่เคยคึกคักไม่เหลือค
