้อารามเต๋าหลินเซียนของพวกเราก็ทำได้เช่นกัน ไปกันเถอะ!”
“สหายเต๋าโจวอย่าได้โกรธเลย เพียงแต่เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับเรื่องใหญ่ อาจกระทบไปถึงโลกบำเพ็ญเซียน ข้าย่อมต้องพิจารณาให้รอบคอบ”
กู้ฉางชิงรีบเอ่ย “หากต้องไปสู้กับตระกูลหลิ่วจริง ก็ต้องรอให้การผนึกเสร็จสิ้นลงก่อน การผนึกจะครอบคลุมทั่วทั้งหมดในคืนนี้ ไม่เช่นนั้นพวกท่านรอข้าอยู่ที่นี่ ถึงเวลานั้นข้าจะให้คำตอบพวกท่าน”
โจวต้าเฉิงเดินออกจากห้องโถงไปดื้อๆ พูดอย่างชิงชัง “ขี้ขลาดตาขาว น่าเบื่อ!”
พวกฉินม่านอวิ๋นก็เดินตามออกไป นั่งใต้ศาลาที่อยู่ไม่ไกล
ฉินม่านอวิ๋นกล่าวด้วยรอยยิ้ม “เอาล่ะ ไม่ต้องโกรธแล้ว ผู้อาวุโสกู้คอยปกป้องทางเข้าโลกมารตลอดทั้งปี ความรับผิดชอบใหญ่หลวง รอบคอบระมัดระวัง บ่มเพาะกลายเป็นนิสัยสุขุมเยือกเย็นของเขา อาศัยเพียงคำพูดของพวกเราฝ่ายเดียว แล้วคิดจะให้เขากวาดล้างตระกูลหลิ่ว คงเป็นไปได้ยากยิ่ง ต้องให้เวลาเขาสักหน่อย”
จักรพรรดิลั่วมุ่นคิ้ว “หรือจะต้องพาเขาไปพบผู้ยิ่งใหญ่จริงๆ ล่ะ? ทำเช่นนี้ไม่ถูกต้อง เกรงว่าอาจจะทำให้ผู้ยิ่งใหญ่ขุ่นเคือง”
โจวต้าเฉิงเอ่ยขึ้น “หากไม่ได้จริงๆ พวกเราอารามเต๋าหลินเซียนทั้งหมดออกโรงเองก็ได้! ถึงแม้ประมุขจะเก็บตั