้วยเข็มขัดสีทองสะดุ้งเฮือก สายตาจับจ้องไปยังทิศหนึ่ง ดวงตาแทบจะถลนออกมา
“เป็นสตรีที่งดงามยิ่งนัก! โลกปุถุชนน่าทึ่งเพียงนี้เชียวรึ!” เขาจ้องตาไม่กะพริบ มุมปากเผยรอยยิ้มลุ่มหลงอย่างอดไม่ได้ “แม้สตรีผู้นี้เป็นเพียงปุถุชน แต่ก็ยังแข็งแกร่งกว่าสต ตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งโลกบำเพ็ญเซียนซะอีก!”
“การเดินทางมาครั้งนี้ช่างคุ้มค่าเสียจริง!” เขาเลียริมฝีปากอย่างอดไม่ได้ รีบเดินปรี่เข้าไปหาต๋าจี่ เหลือบมองหลี่เนี่ยนฝานที่ยืนอยู่ข้างๆ ราวกับเห็นมดปลวก ดวงตาฉายประกาย เยือกเย็น “แค่คนธรรมดาคนหนึ่งมีหรือจะคู่ควรกับความงามล้ำค่าเช่นนี้ อยากตายไวหรือ?”
หลังจากการเคลื่อนไหวนั้น คนจำนวนหนึ่งที่อยู่รอบๆ ก็เริ่มลงมือ ไม่นานก็สร้างวงล้อมหลี่เนี่ยนฝานและต๋าจี่ไว้ตรงกลาง วงล้อมค่อยๆ หดแคบลงอย่างช้าๆ
รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าของบุตรชายเศรษฐี มุมปากโค้งเผยความมุ่งมั่นให้ได้มาซึ่งความปรารถนา จ้องมองต๋าจี่ ยกขาก้าวไปข้างหน้าทีละก้าว “แม่นางผู้นี้ เรามาเป็นเพื่อนกันดีหรือไม่?”
“สามหาว!”
พวกฉินม่านอวิ๋นตกใจจนวิญ
