ชีวิต
จักรพรรดิลั่วและคนอื่นๆ สบตากัน รู้สึกว่าในสมองกำลังกู่ร้องเช่นเดียวกัน ไม่รู้ว่าควรสรรหาคำใดมาบรรยาย
ความรู้สึกของตนในตอนนี้
ถึงแม้ว่ายากที่จะเชื่อ หากแต่เป็นไปดังคาด…คลื่นเพลิงดารานี้คงจะกำลังประจบคุณชายหลี่
ออกตัวเปิดทางเองเสียขนาดนั้น ไม่ได้ประจบประแจงหรืออย่างไร
โจวต้าเฉิงกล่าวว่า “เทพธิดา พวกเราจะอ้อมไปทางอื่นไหม”
“ไม่ต้อง!”
ดวงตาของฉินม่านอวิ๋นฉายแววใช้ความคิด ก่อนจะเอ่ยว่า “ข้าเข้าใจแล้ว คำใบ้ของปรมาจารย์ชัดเจนยิ่งนัก ถ้าหากพวกเราเลือกอ้อมไปทางอื่น เช่นนั้นก็คงโง่เขลาเต็มทน”
ลั่วซืออวี่เอ่ยถามอย่างอดรนทนไม่ไหว “ท่านพี่ม่านอวิ๋น ปรมาจารย์บอกใบ้อะไรหรือ”
“คุณชายหลี่เริ่มสนทนาเรื่องคลื่นเพลิงดารากับผู้อาวุโสรองก่อน จากนั้นจึงให้ผู้อาวุโสรองกินสาลี่อย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย คิดว่าสาลี่ผลนั้นเขาให้เปล่าหรือ”
ฉินม่านอวิ๋นยิ้มบาง พูดอย่างแน่วแน่ “อันที่จริงความหมายแฝงในคำพูดของคุณชายหลี่ก็เพื่อบอกให้ผู้อาวุโสรองไม่ต้องกลัวที่จะผ่าไป ไม่ต้องอ้อมเส้นทาง!”
“มีเหตุผล” จักรพรรดิลั่วพยักหน้า “ข้ารู้สึกมั่นใจว่าสามารถผ่าไปได้ ถึงอย่างไรคลื่นเพลิงดาราก็เปิดทางเองแล้ว หากแค่นี้พวกเราไม่กล้า ก็เห็นจะไม่
