สมควรแล้ว”
โจวต้าเฉิงสูดลมหายใจเข้าลึก สายตาค่อยๆ ขึงขัง กล่าวอย่างหนักแน่น “ได้ ข้าจะฝ่าไป”
ความเร็วของเรือเหาะนั้นเร่งเร็วขึ้นอีกครา เผชิญหน้ากับคลื่นเพลิงดารา ก่อนจะบุกเข้าไป
ท่ามกลางสายตาจับจ้องของผู้คน เรือเหาะแล่นผ่านเข้าไปตามเส้นทางซึ่งคลื่นเพลิงดาราเว้นว่างไว้โดยปราศจากอุปสรรค สองข้างทางมีเปลวเพลิงลูกกลมนับไม่ถ้วนลุกโชติช่วง ลูกไฟเหล่านี้หา าได้เป็นมวลสสารซึ่งจับต้องได้ หากแต่เป็นพลังปราณซึ่งกำลังเผาไหม้ กอปรกับพลังปราณหลากหลายชนิดทำให้สีสันของเปลวเพลิงนั้นแตกต่างกันออกไป
เปลวเพลิงลูกกลมปะทุสะเก็ดไปทั่วผืนฟ้ายามราตรี หลายหลากสีสันแสนตระการตา
ยิ่งงดงามยิ่งนำมาซึ่งภยันตราย คนโบราณหาได้โป้ปด
ลั่วซืออวี่มองดูจนเคลิบเคลิ้ม เอ่ยอย่างงุนงง “ที่แท้คลื่นเพลิงดาราก็เป็นแบบนี้ งดงามเหลือเกิน!”
ฉินม่านอวิ๋นพยักหน้าเล็กน้อย ภาพของลูกไฟนับไม่ถ้วนส่องสะท้อนในดวงตางามสะคราญ ทำให้ดวงตาของนางแลดูสุกสกาวชวนหลงใหล
ในท้องนภายามรัตติกาลอันเงียบสงัด เรือเหาะลอยล่องอยู่ท่ามกลางคลื่นเพลิงดารา มองจากระยะไกลดูราวกับภาพเขียนสงบเยือกเย็น ชวนให้เคลิบเคลิ้ม
“ข้าก็ว่าเสียงอะไร ที่แท้ทุกคนก็ยังไม่นอนกันนี่เอง”
หลี่เน
