กัดเข้าไปเบาๆ คำเดียว น้ำก็ไหลเข ข้าปาก โดยเฉพาะความรู้สึกตอนไหลเข้าปากนี่นะ แทบรู้สึกเหมือนขึ้นสวรรค์ มิหน้ำซ้ำยังเจือปนทำนองมรรคากับพลังปราณ ทิ้งรสชาติติดปากไม่รู้จบ ปรารถนาได้แต่บางครั้งก็ไม่อาจเอื้อ อมนั่นแหละนะ!”
“ฟืดฟาดๆ!”
ลมหายใจของจักรพรรดิลั่วถี่กระชั้นขึ้น ดวงตาเบิกกว้าง แทบอยากตีอกชกหัว ร่ำไห้โฮออกมาให้รู้แล้วรู้รอด
ลั่วซืออวี่และฉินม่านอวิ๋นก็ไม่ได้มีสีหน้าที่ดีไปกว่ากันเท่าไรนัก พวกนางกัดริมฝีปาก หัวใจแทบมีเลือดไหลออกมา
ช้าไปเพียงก้าวเดียวเท่านั้น!
พวกตนเพียงร่ำไรอยู่ด้านในชั่วประเดี๋ยวเดียว ถึงกับพลาดโอกาสใหญ่เช่นนี้ ถ้าหากมาเร็วกว่านี้ ถึงแม้จะเป็นเพียงก้าวเล็กๆ ไม่แน่ว่าอาจได้กินผลสาลี่จากคุณชายหลี่ก็ได้!
เลิกคิดได้แล้ว ปวดใจจนแทบหายใจไม่ออก
พลาดโอกาส พลาดโอกาสครั้งใหญ่ไปแล้ว!
ต่อจากนี้จะต้องตามติดคุณชายหลี่ไม่ให้คลาดสายตาแม้แต่นิดเดียว
“ชิ เจ้าพวกไม่เคยเห็นโลก ก็แค่กินสาลี่ผลเดียวไม่ใช่หรือ มีอะไรน่าอวดกัน ตอนที่ข้าได้กินอาหารเลิศรสที่บ้าน
คุณชายหลี่ ไม่รู้ว่าเจ้าไปอยู่ที่ไหนกัน!”
จักรพรรดิลั่วแค่นเสียงเย็น เชิดหน้าเดินเข้าไปในเรือเหาะด้วยท่าทางหยิ่งผยอง
เพียงแต่ว่าทันทีที่หั
