หลือคณา
“จริงสิ ต้องนำผักไปด้วย เผื่อใช้ปรุงรส ยังไงก็เป็นไปได้ว่าอาจทำอาหารข้างนอกได้”
หลี่เนี่ยนฝานเลือกสรรผักในแปลง แล้วจึงเดินออกจากหลังเรือน มองดูภูเขาจำลองก่อนจะชะงักไป “นึกออกแล้ว
พกเยลลี่ไปด้วยดีกว่า กันปากว่าง”
……
เวลาสามวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว
วันนี้จักรพรรดิลั่ว ลั่วซืออวี่ ฉินม่านอวิ๋น และผู้อาวุโสรอง รวมแล้วสี่คนมาถึงเรือนสี่ประสานอยู่ก่อนแล้ว ต่างคนต่างรอคอยอย่างเคารพนบนอบ
ผู้อาวุโสรองใบหน้าแดงก่ำ กระตือรือร้นเต็มปรี่ ความตื่นเต้นแสดงออกทางสีหน้า ราวกับถูกรางวัลใหญ่อย่างไรอย่างนั้น
“โชคดี โชคดีเหลือเกิน! ประมุขปิดด่านข้ามด่านเคราะห์ ผู้อาวุโสใหญ่ต้องการอยู่ปกป้องอารามเต๋าหลินเซียน ข้าโชคดีที่ชนะผู้อาวุโสสามและผู้อาวุโสสี่ จึงได้รับหน้าที่เดินทางมาด้วยใ ในครั้งนี้ ฮ่าๆๆ ลำพังแค่คิดก็ยิ้มไม่หุบ นี่มันจุดสูงสุดในชีวิตข้าแล้ว”
ได้ติดตามไปข้างกายปรมาจารย์ นี่เป็นวาสนาที่ทั้งชีวิตการบำเพ็ญเซียนของข้าโจวต้าเฉิงจะมีได้ จำต้องแสดงความสามารถให้ดี บากบั่นเพื่อแสดงภาพจำที่ดีต่อปรมาจารย์!
“แกร็ก!”
ในตอนนั้นเอง ก็มีเสียงดังขึ้นในเรือนสี่ประสาน ห
