่างทะลักทลายออกมา พลังปราณเหล่านี้ไปรวมกันบนพื้นของหอเซียนหลิงอวิ๋น ในชั่วขณะนั้น แสงก็สว่า างสุกสกาว กลายเป็นพลังปราณครอบคลุมกลางอากาศ เพื่อคุ้มกันหอเซียนหลิงอวิ๋นไว้ตรงกลาง
“ไม่ประมาณตน!” บุรุษชุดดำหัวเราะเย็นเยียบ สองมือโบกน้อยๆ ไอสีดำในอากาศไหลมารวมกลุ่มกันกลางฝ่ามือ ไอดำเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ ค่อยๆ ส่งเสียงหวีดร้องโหยหวน
สุดท้ายแล้วบุรุษชุดดำก็แปลงกายเป็นก้อนกลมสีดำดุจน้ำหมึก ความลึกล้ำของสีดำนี้แทบจะกลบทับสีดำยามราตรี พานให้ในใจหวั่นผวาเต็มประดา
ครั้นมือข้างหนึ่งของบุรุษชุดดำโบกไป กลุ่มไอดำเหล่านั้นกลายเป็นเส้นสีดำยาว พุ่งออกมาจากนิ้วมือของเขา ทะลวงเข้าไปยังม่านลำแสงนั้น
“โพละ”
ค่ายกลของหอเซียนหลิงอวิ๋นแตกสลายราวกับเข็มทิ่มลงบนลูกโป่ง ไร้เรี่ยวแรงต่อต้าน
บรรดาลูกศิษย์สีหน้าดำทะมึน กระอักเลือกออกมา แววตาพลันหดหู่ ในใจตกตะลึงถึงขีดสุด
แข็งแกร่งเกินไป บุรุษชุดดำผู้นี้แข็งแกร่งกว่าที่คาดคิด!
บุรุษชุดดำโบกมือ ไอดำเหล่านั้นพลันรวมตัวกันเกิดเป็นมือสีดำ จับหลินมู่เฟิงขึ้นมา ก่อนจะเอ่ยอย่างเยียบเย็น
“กระบี่จุ้ยหมัวอยู่ที่ไหน”
