หลังจากที่ไอหมอกจางไป แสงสว่างเจิดจรัสขึ้นดังแสงตะวันส่องทะลุม่านหมอก ทิ่มแทงดวงตา
ลั่วซืออวี่และฉินม่านอวิ๋นตกตะลึงจนอ้าปากค้าง จ้องมองในหม้อเขม็ง
ก็เห็นว่าแสงสว่างนี้สว่างวาบแล้วค่อยๆ จางหาย เผยให้เห็นอาหารอันโอชะร้อนระอุอยู่ในหม้อ
น้ำแกงในหม้อมีมาก อีกทั้งยังดูใสชวนลิ้มลอง บนน้ำแกงไม่มีน้ำมันลอย นอกจากสีที่เปลี่ยนไป น้ำแกงก็ยังใสกระจ่าง มองจากภายนอกก็มองออกอย่างชัดเจนว่าในน้ำแกงไร้ซึ่งเศษซากใดเจื อปนจนเห็นไปถึงก้นหม้อ!
เนื้อของหอยเป๋าฮื้อเปลี่ยนแปลงไป เนื้อไม่แข็งอีกต่อไป แต่กลับขดม้วนน้อยๆ แลดูนุ่มนิ่มหนึบหนับ มีโอสถวิเศษหญ้าเซียนซอยละเอียดลอยอยู่ในน้ำแกงโดยรอบ
“ฟืดๆๆ”
ลั่วซืออวี่ยื่นหน้าเข้าไป พลางสูดลมหายใจอย่างหนักหน่วงตามควันซึ่งลอยออกมา ราวกับจะสูดกลิ่นทั้งหมดซึ่งลอบมากับอากาศลงปอดไป
หอมหวน หอมเหลือเกิน!
ต่อให้เป็นฉินม่านอวิ๋น ก็ยังรู้สึกว่าปากของตนเริ่มหลั่งน้ำลายออกมาอย่างรวดเร็ว จนแทบไหลย้อยออกมาที่มุมปากอย่างไรอย่างนั้น
กลิ่นหอมรัญจวนใจเช่นนี้ราวกับมีมือนับไม่ถ้วนไปดึงต่อมรับรสของนาง
นางเลียริมฝีปากของตน ดวงตางามพริ้งเพราตื่น
