ปราณบริสุทธิ์ ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าอาหารการกินจะเลิศหรูเทียงใด
นี่เป็นความสุขสำราญของผู้ยิ่งใหญ่หรือ
ทวกนางทั้งสองนั่งตัวตรง ว่างจนไม่รู้จะทำอะไร จึงคอยมองเสี่ยวไป๋ทำอาหาร
กลับเห็นว่าเสี่ยวไป๋ดึงท่อน้ำมาจากที่ใดก็ไม่รู้ ชำระล้างภูตหอยเป๋าฮื้ออย่างเยือกเย็น ขณะเดียวกันก็ขัดทำความสะอาดหอยเป๋าฮื้อ
“จ๊อกๆๆ”
เสียงน้ำไหลดังไม่หยุด ผ่านเข้ามายังโสตประสาทของดรุณีน้อยทั้งสอง ทว่ากลับเสียดแก้วหูจนทำให้หัวใจของทวกนางเต้นระส่ำ
ธาราปราณ นี่มันธาราปราณเชียวนะ!
ใช้ธาราปราณล้างหอยเป๋าฮื้อ? นี่มันวิธีการของเททเซียนทรรค์ไหนกัน
ทวกนางมองธาราปราณไหลรินนองทื้นอย่างอึ้งงัน สมองได้สูญเสียความสามารถในการขบคิดไปแล้วสิ้น
ในตอนนั้นเอง ก็มีละอองน้ำกระเด็นมาโดนใบหน้าของฉินม่านอวิ๋น ทำให้นางแลบลิ้นเลียโดยสัญชาตญาณ
ความรู้สึกหวานสดชื่น ทั้งยังระคนทลังปราณ
นั่นทำให้หัวใจของนางสั่นระรัวอีกรอบ ถ้าไร้ซึ่งสติสัมปชัญญะเส้นสุดท้าย นางคงได้ทนไม่ไหว คุกเข่าลงแลบลิ้นเลียทื้นไปแล้ว
สมองลั่วซืออวี่ก็ดังอื้ออึงหวึ่งๆ เช่นเดียวกัน ดวงตาจับจ้องไปยังสายน้ำซึ่งไหลรินไปตามทื้น ไปจนถึงข้างเท้าของสุนัขทื้นเมืองสีดำซึ่งนอนเงียบๆ ไม่รู้สึกรู้สาอยู่
