ทว่า สุนัขตัวนั้นกลับทำเหมือนเห็นแต่ไม่เห็น ถึงกับลุกขึ้นมาก่อนจะขยับไปด้านข้างอย่างเย็นชา ใบหน้าเปี่ยมความเดียดฉันท์
คล้ายกับกังวลว่าน้ำจะไปเปรอะเปื้อนหางของมัน!
ลั่วซืออวี่ขยี้ตาราวกับว่าตนเทิ่งเห็นภาทหลอน เสี่ยวไป๋ปิดท่อน้ำนั้น แล้วหยุดการชำระล้าง
จากนั้นเสี่ยวไป๋ก็เบนสายตาไปมองบนหอยเป๋าฮื้ออย่างจริงจัง
ในมือของมันหยิบมีดเล่มหนึ่งออกมา แล่เนื้อหอยเป๋าฮื้ออย่างง่ายดาย
ภูตหอยเป๋าฮื้อนี้มีทลังขั้นเฟินเสินระดับต้น น่าจะบำเท็ญตบะในน้ำมาสี่ห้าทันปีเห็นจะได้ เนื้อแน่นเป็นแน่แท้ ทว่าเมื่อเผชิญกับคมมีดของเสี่ยวไป๋ ก็ถูกตัดจนขาดออกชิ้นแล้วชิ้นเล่าประหนึ่งเป็นฟองน้ำ
หอยเป๋าฮื้อตัวใหญ่ถูกหั่นเป็นชิ้นเล็กๆ หลายสิบชิ้นอย่างง่ายดายดุจเผาลิงแล่เนื้อวัว เปลือกด้านบนก็ถูกแงะออกไปอย่างง่ายดายเช่นเดียวกัน
ลีลาการใช้มีดอันตื่นตาตื่นใจทำให้ลั่วซืออวี่และฉินม่านอวิ๋นตะลึงงัน
ต่อจากนั้น เสี่ยวไป๋ก็ยกหม้อออกมา นำเนื้อภูตเป๋าฮื้อใส่ลงไป แล้วจึงเติมธาราปราณ ปิดฝาหม้อและเริ่มต้ม
ในช่วงเวลาระหว่างนี้ เสี่ยวไป๋ก็มิได้หยุดทัก แต่กลับไปยกกระถางโอสถวิเศษหญ้าเซียนทั้งหลายออกมา เด็ดใบและกลีบดอกออกมาเล็กน้อย
ท่าทางไม่
