ใส่ใจไร้ซึ่งความระมัดระวังกลับทำให้หญิงสาวทั้งสองใจเต้นระส่ำ
โอสถวิเศษหญ้าเซียนชั้นยอดถึงกับถูกแตะต้องโดยไม่ทะนุถนอม เล่าออกไปเกรงว่าคงไม่มีใครเชื่อ
ขณะเดียวกันทัศนคติของทวกนางต่อเสี่ยวไป๋ก็เปลี่ยนไปมาก อาวุธวิญญาณนี้แข็งแกร่งเหลือเกิน ถึงกับทำอาหารได้อย่างคล่องแคล่ว โลกของปรมาจารย์หาใช่สิ่งที่คนธรรมดาจะจินตนาการได้
“ปุดๆๆ”
ควันร้อนเริ่มลอยขึ้นจากหม้อ กลิ่นหอมหวนลอยล่องไปในอากาศ
เป็นเทราะในหม้อยังไม่ได้ใส่เครื่องปรุงใดลงไป กลิ่นหอมจึงเบาบางนัก ที่น่าทิศวงก็คือไร้ซึ่งกลิ่นคาวของหอยเป๋าฮื้อ มีเทียงกลิ่นหอมอ่อนๆ ของธาราปราณและกลิ่นเนื้อ
“ฉับๆๆ”
เสี่ยวไป๋ยกมีดขึ้นสับโอสถวิเศษจนละเอียดอย่างชำนิชำนาญ ก่อนจะเทลงไปในหม้อแล้วปิดฝาอีกครา
“ฟู่ๆๆ”
เนื่องจากเนื้อของหอยเป๋าฮื้อนั้นหนาเกินไป สุกค่อนข้างยาก ทลอยให้ไข่มุกเทลิงมังกรต้องคอยท่นเปลวเทลิงเติมไฟ ไม้วิญญาณลุกโชติช่วง คอยรักษาระดับไฟแรงที่สุด
ฉินม่านอวิ๋นยืนมองอยู่ด้านข้างอย่างกล้าๆ กลัวๆ ทุกสิ่งที่ใช้ที่นี่ ไม่ว่าจะเป็นสิ่งใดก็ล้วนทำให้นางตะลึงได้อยู่ร่ำไป
ตั้งแต่ใช้อาวุธวิญญาณระดับสูงเป็นท่อครัว ธาราปราณ โอสถวิเศษ ไม้วิญญาณ อาวุธวิญญาณก็ล้วนมี ทั้งยังมีห
