นไปชั่วครู่ พลังปราณซึ่งแผ่ปกคลุมทั่วแผ่นฟ้าก็ร่วงหล่นลง ราวกับว่าความตื่นรู้กำลังกรอกลงสู่ห้วงสำนึกของฉินม่านอวิ๋น!
พลังของฉินม่านอวิ๋นแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่พลังปราณในท้องฟ้าค่อยๆ อ่อนแอลง พลังของนางทบทวีแตะจุดสูงสุด!
หยวนอิง…ระดับปลาย!
เพลงฉินหยุดลงฉับพลัน
ในโสตประสาทของทุกคนกลับมีเพลงฉินดังกังวาน รู้สึกว่าในหัวใจนั้นว่างเปล่า ยังคงโหยหาอยู่ร่ำไป
ฉินม่านอวิ๋นค่อยๆ ลืมตาขึ้น ในดวงตาเปี่ยมความทอดถอนใจ แม้จะบอกว่าเมื่อครู่โชคดีที่กระจ่างขึ้นมาบ้าง แต่นั่นก็เป็นเพียงเศษเสี้ยวเดียว ระดับของปรมาจารย์นั้นนางไม่อาจเอื้อม ถึงเสียด้วยซ้ำ
“ยินดีกับเทพธิดาด้วยที่ทะลวงขั้นสำเร็จ”
ผู้อาวุโสใหญ่พาผู้อาวุโสทั้งสี่เดินมาพร้อมกันพลางเอ่ยอย่างจริงใจ “นี่คือเพลงฉินของปรมาจารย์หรือ ก่อนหน้านี้พวกข้าเป็นกบก้นบ่อ ถึงกับกล้าคลางแคลงในบทเพลงเซียนเช่นนี้ น่าล ละอายใจเหลือเกิน”
พูดจบ ผู้อาวุโสทั้งห้าก็ค้อมคำนับกลางอากาศให้บทเพลง ราวกับกำลังขอขมาต่อปรมาจารย์
ฉินม่านอวิ๋นส่ายหน้า “เพลงฉินของปร
