มาจารย์ยังเหนือกว่านี้มาก ข้ายังเล่นได้ไม่ถึงสองส่วนเลย ไม่อาจเรียกพวกท่านว่าเป็นกบก้นบ่อ เพียงแต่เพราะพลังของปรมาจารย์นั้นไม่อาจจินต ตนาการได้จริงๆ!”
เฮือก
นี่ นี่มัน
ผู้อาวุโสทั้งห้าเผยสีหน้าประทับใจ
ฉินม่านอวิ๋นบรรเลงได้ยอดเยี่ยม แต่บอกว่าตนเองยังบรรเลงได้ไม่ถึงสองส่วน เช่นนั้นปรมาจารย์จะดีดฉินได้เลิศล้ำเพียงใดกัน
ไม่กล้าจินตนาการ แค่คิดก็ขนหัวลุกแล้ว!
ผู้อาวุโสใหญ่มองไปยังฉินม่านอวิ๋นด้วยความรู้สึกกระวนกระวายระคนคาดหวัง เอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “โน้ตเพลงนี้ปรมาจารย์มอบให้พวกเราแล้วหรือ”
ฉินม่านอวิ๋นพยักหน้า
“ดีเหลือเกิน! ดีเหลือเกิน!” ผู้อาวุโสทั้งห้าใบหน้าแดงก่ำด้วยความตื่นเต้น จนควบคุมตัวเองไม่ได้ แทบลมจับไปเสียแล้ว “นี่เป็นวาสนาของอารามเต๋าหลินเซียนของพวกเราโดยแท้ วาสนาครั้ งใหญ่เชียวละ! โน้ตเพลงนี้เป็นบทเพลงเซียน ช่วยให้อารามเต๋าหลินเซียนของพวกเราธำรงอยู่ชั่วนิรันดร์!”
“จริงสิ ก่อนหน้านี้ไม่ได้บอกพวกท่าน” ฉินม่านอวิ๋นชะงักไป ก่อนจะพูดต่อ “อันที่จริงฉินจิตสวรรค์ของอาจารย์ข้า ก็ได้
