่ชั่วยาม
ลั่วซืออวี่และจักรพรรดิลั่วลงมาหยุดยังหน้าประตูอารามเต๋าหลินเซียน
หลังจากรายงานไปแล้ว ไม่นานก็มีคนมานำทางเข้าไปยังโถงใหญ่ของอารามเต๋าหลินเซียนด้วยตนเอง โดยมีฉิน
ม่านอวิ๋นรออยู่ด้านใน
ฉินม่านอวิ๋นยิ้มเอ่ย “ม่านอวิ๋นคำนับจักรพรรดิลั่ว ซืออวี่ ไม่พบกันนาน”
ลั่วซืออวี่กล่าวว่า “ท่านพี่ม่านอวิ๋น คุณชายหลี่ไหว้วานให้พวกเรานำของมามอบให้ท่าน”
คุณชายหลี่?
ดวงตาของฉินม่านอวิ๋นเป็นประกายทันใด รีบเอ่ยขึ้นอย่างเร่งร้อน “คุณชายหลี่ให้เจ้านำของมามอบให้ข้า? แล้วได้บอกอะไรไหม”
“คุณชายหลี่บอกว่าเป็นโน้ตเพลง” ลั่วซืออวี่ตอบ
“หรือว่าจะเป็นเพลงลอบโจมตีสิบด้าน” ลมหายใจของฉินม่านอวิ๋นพลันถี่กระชั้นขึ้นมา ดวงตางามสะคราญจ้องมองลั่วซืออวี่ “รีบนำมาให้ข้าดูเร็ว!”
ช่วงนี้นางอยู่ที่อารามเต๋าหลินเซียนมาโดยตลอด สิ่งที่คิดในห้วงสำนึกมากที่สุดคือเพลงลอบโจมตีสิบด้าน ทว่ากลับไม่กล้าไปรับจากหลี่เนี่ยนฝาน
คำชี้แนะก่อนอาจารย์ปิดด่านกักตนยังคงดังก้องอยู่ข้างหู อยู่ๆ จะให้เดินดุ่มเข้าไปขอโน้ตเพลงก็ไม่เข้าท่าเท่าไร
นัก นางรอคอยคำใบ้มาโดยตลอด จำต้องรอโอกาสเหมาะสมถึงจะไปพบหน้าคุณชายหลี่ได้
นึกไม่ถึงว่าคุณชายหลี่จะถึงก
