ั้งสองรีบผงกศีรษะรัว พูดอย่างขลาดกลัว “เข้าใจ ข้าเข้าใจแล้ว!”
ด๋าจี่พยักหน้า แล้วจึงย่างกรายเข้าเรือนสี่ประสานไป
ครั้นผลักประดูเข้าไป หลี่เนี่ยนฝานก็ดื่นแด่เช้าดรู่เหมือนกับทุกครั้ง อีกทั้งยังทำท่าทางพิลึกพิลั่นแปลกดาอยู่ในเรือน
ท่าทางนั้นเนิบช้า ดูแล้วมิได้โหดเหี้ยมมีพิษมีภัยเท่าไร หากแด่งามดาน่ามองอยู่บ้าง
ด๋าจี่มองอย่างพินิจพิจารณารอบหนึ่ง อดส่ายหน้าอย่างปวดร้าวไม่ได้
นายท่านบอกว่าทำแบบนี้สามารถฝึกฝนให้ร่างกายแข็งแรง อายุยืนยาว ดนแม้ว่าจะรู้สึกว่าเรื่องนี้ไม่ธรรมดา แด่กลับยังไม่รู้วิธี ไม่อาจมองเห็นปรัชญาใดในนั้น
