มน่าเกรงขามแผ่ซ่านไปรอบกาย ทำให้ปีศาจทั้งหลายสั่นทะท้านไปตามกัน
รออยู่เนิ่นนานก็ยังไร้วี่แววว่าจะมีปีศาจตนอื่นแสดงตัวออกมา
ปีศาจหมูคำรามสุดเสียง “ไม่มีปีศาจตนใดอยากออกมาแล้วหรือ”
“ไม่ต้องรอแล้ว แถบนี้นอกจากพวกข้าทั้งสาม ยังจะมีผู้ใดมีคุณสมบัติพอที่จะครองบัลลังก์จักรพรรดิปีศาจอีกเล่า” ปีศาจเสือหัวเราะเย้ยหยัน “เริ่มได้แล้ว!”
“ยะ ยังมี…ข้าด้วย”
ในตอนนั้นเอง เสียงแผ่วเบาก็ดังขึ้น พลันดึงดูดความสนใจของเหล่าปีศาจ
“หืม?”
ดวงตาคมกริบของปีศาจเสือกวาดมองไปหยุดลงที่เงาร่างเล็กกระจ้อยร่อยสีขาว ก่อนจะส่งเสียงหัวเราะแดกดัน “ที่แท้ก็เป็นจิ้งจอกหกหางตัวหนึ่ง”
มันเดินไปยังเบื้องหน้าของจิ้งจอกหกหางทีละก้าวๆ ระเบิดหัวเราะลั่น “จิ้งจอกน้อย หางที่เจ็ดของเจ้ายังไม่ทันได้งอกออกมาอย่างสมบูรณ์ รอให้งอกเสร็จแล้วค่อยว่ากันดีกว่ากร ระมัง!”
ท่านพี่ตั้งใจมอบหมายภารกิจให้แล้ว ข้าจะตื่นกลัวไม่ได้!
จิ้งจอกหกหางกัดฟันกรอด จงใจกระโดดขึ้นไปบนศิลาใหญ่ หางทั้งหกสั่นเทิ้ม เอ่ยขึ้นว่า “ตำแหน่งจักรพรรดิปีศาจ…เป็นของข้า!”
มันตั้งใจลากเสียงให้สูงขึ้น กระนั้นกลับฟังดูไร้พิษสงแต่อย่า
