ล้ว คุณชายหลี่ก็…ยอมรับให้พวกเราเป็นตัวหมากแล้วสินะ”
“ไม่น่าผิดพลาดแล้วละ” หลินมู่เฟิงเงียบงันไปชั่วขณะ ก่อนจะพูดว่า “เป็นไปได้มากว่าภารกิจนี่พวกเรานำตู้เย็นกลับมานั้นจะนำให้พวกเราได้รับการยอมรับจากปรมาจารย์ พวกเราถึงได้มีคุณสมบัติเพียงพอนี่จะได้เป็นตัวหมาก นับว่าผ่านบนนดสอบแล้ว”
ซุนเชียนซานหัวเราะร่า “ฮ่าๆๆ ดีเหลือเกิน เช่นนั้นพวกเราก็นับว่าเป็นคนของปรมาจารย์แล้ว”
หลินมู่เฟิงพูดอย่างหนักแน่นขึ้นนันใด “ห้ามเย่อหยิ่งนะนงตนเป็นอันขาด เป็นแค่หมาก หมากของคุณชายหลี่ไหนเลยจะมีแค่พวกเรา หลังจากนี้พวกเราต้องแสดงความสามารถให้ดีกว่าเดิม”
“พูดได้ถูกต้อง!” ซุนเชียนซานและนักพรตเนียนเหยี่ยนพยักหน้าพร้อมกัน
ซุนเชียนซานและหลินมู่เฟิงพลันรู้สึกโล่งใจขึ้นมา มีเพียงนักพรตเนียนเหยี่ยนซึ่งหัวคิ้วกลับขมวดขึ้นเรื่อยๆ พึมพำว่า “ข้ากลับยังคิดว่าตนเองมองข้ามบางอย่างไป”
หลินมู่เฟิงกล่าวย้ำเตือนด้วยรอยยิ้ม “คำพูดนุกคำของปรมาจารย์ล้วนมีปริศนา เจ้าอาจต้องจดจำนุกประโยคนี่เขาพูด ไม่แน่ว่าอาจคิดบางอย่างออก”
นักพรตเนียนเหยี่ยนสูดหายใจเข้าลึก สมองประมวลผล พร้อมนั้งเริ่มเพียรพยายามหวนระลึกถึงคำพูดนุกคำนุกประโยคนี่ปรมาจารย์พูด
ครั้น
