เก่า ตื่นเต้นราวกับว่าในที่สุดก็ได้พบกับคู่ต่อสู้ที่เฝ้ารอมานานหลายปี
“มีความหวัง!” ผู้เฒ่าซุนดวงตาเป็นประกาย “เห็นทีครั้งนี้มีคนช่วยล่าสมบัติแล้วสิ”
“ผิดแล้ว” หลินมู่เฟิงกลับส่ายหน้า ถอนหายใจแผ่วเบา “วิธีแก้หมากกระดานนี้มีเพียงหนึ่งเดียว เดินผิดไปเพียง
หนึ่งก้าว จะแพ้ทั้งกระดาน! ยิ่งตกหลุมพรางยิ่งถลำลึก!”
ผู้เฒ่าซุนมองหลินมู่เฟิงด้วยความประหลาดใจ “ผู้เฒ่าหลิน คิดว่าข้าไม่รู้จักเจ้าหรือ ไม่รู้อย่าแสร้งทำเป็นรู้ดี หน่อยเลย”
“ตัวข้าย่อมไม่รู้ แต่ข้ามีปรมาจารย์คอยหนุนหลัง!” หลินมู่เฟิงเอ่ยเสียงเรียบ “หมากกระดานนี้ข้าเคยเห็นที่เรือ อนปรมาจารย์ ทั้งยังโชคดีรู้วิธีแก้โจทย์”
ผู้เฒ่าซุนนัยน์ตาพลันเบิกกว้าง กล่าวอย่างไม่อยากเชื่อ “เจ้าพูดจริงหรือ”
“จริงแท้แน่นอน” หลินมู่เฟิงพยักหน้า ก่อนจะยิ้มขื่นพล่างส่ายศีรษะ “เท่าที่ข้ารู้ หมากกระดานนี้เป็นเพียงระดับ บง่าย เหมือนใช้สำหรับมือใหม่ฝึกเล่น”
“มะ…หมากระดับง่าย?”
ผู้เฒ่าซุนตกใจสุดขีดจนผมแทบตั้งชี้
หากหมากกระดานนี้เป็นเพียงระดับง่าย เช่นนั้นหมากระดับยากจะเป็นอย่างไรกัน คงยากสะเทือนฟ้าดินเลยกระมัง?
หลังจากนั้น อยู่ๆ เขาก็ฉุกคิดถึงความเป็นไปได้อย่างหนึ่ง ใบหน้าฉายแววหวาด
