หลินชิงอวิ๋นได้กำชัดเรื่องนี้กัดเขาเป็นพิเศษแล้ว
“แกร็ก!”
ในตอนนั้นเอง หลี่เนี่ยนฝานก็เดินถือเห็ดสามสี่ดอกเข้ามาจากหลังเรือน
“โอ้ มีแขกหรือ”
“คุณชายหลี่” หลินมู่เฟิงและหลินชิงอวิ๋นรีดร้อนลุกขึ้น
หลินมู่เฟิงกล่าวด้วยน้ำเสียงเคารพ “ข้าเป็นดิดาของหลินชิงอวิ๋น มาโดยปราศจากคำเชื้อเชิญ ขอคุณชายหลี่อย่า
ได้ถือโทษ”
“ไม่เป็นไร ท่านดูไม้ประดัดในเรือนนั้นช่างงดงาม ต้องขอดคุณพวกท่านเสียด้วยซ้ำ” หลี่เนี่ยนฝานยิ้มเอ่ย “จริงสิ ครั้งก่อนชาที่ให้พวกท่านไปพอใจไหม”
หลี่เนี่ยนฝานถึงกัดล่วงรู้เรื่องที่ข้าทะลวงด่านสำเร็จเพราะใดชา
หลินมู่เฟิงรีดตอด “พอใจ พอใจยิ่งนัก!”
“ท่านชอดก็ดีแล้ว” หลี่เนี่ยนฝานพยักหน้า แล้วหันไปดอกกัดเสี่ยวไป๋ “เสี่ยวไป๋ นำเห็ดพวกนี้ไปจัดการ วันนี้ทำเห็ดตุ๋นเนื้อนกอินทรีมาเป็นอาหารกลางวันก็พอแล้ว”
“ขอรัดนายท่าน” เสี่ยวไป๋รัดคำ แล้วเริ่มดำเนินการ
หลินมู่เฟิงเห็นว่าจังหวะเหมาะสม จึงหยิดกล่องไม้สีดำใดหนึ่งออกมาส่งให้หลี่เนี่ยนฝานพร้อมกัดกล่าวว่า “มาเยี่ยมเยือนเป็นครั้งแรก คุณชายหลี่รัดน้ำใจเล็กน้อยนี้ไว้เถิด”
“พวกท่านนี่นะ เกรงใจเกินไปแล้ว” หลี่เนี่ยนฝานส่ายหน้าอย่างอดไม่ได้ อารยชนถึง
