ของว่างที่พี่ตั้งใจเตรียมไว้ให้เจ้า ข้าวต้มหนึ่งชาม กับข้าวเล็กน้อย ทั้งยังมีแอปเปิลหนึ่งผล” ต๋าจี่หยิบของกินออกมาวางไว้เบื้องหน้าของจิ้งจอกหกหาง
ใบหูของจิ้งจอกน้อยตั้งชี้ แล้วเริ่มลงมือกินด้วยความตื่นเต้น
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่มันได้ลิ้มลองของดี เพราะฉะนั้นจึงไม่ได้ตะกละตะกลามนัก แต่กลับซาบซึ้งจับใจ
ของกินเหล่านี้หากอยู่ในโลกภายนอก ต้องเป็นสมบัติที่ถูกผู้คนรุมแย่งยื้อกันเป็นแน่!
สิ่งสำคัญก็คือนอกจากแฝงไปด้วยทำนองมรรคา ยังอร่อยมากเสียด้วย!
“ซู้ดๆ!”
จิ้งจอกน้อยมุดศีรษะเข้าไปในชามข้าวอย่างห้ามไม่อยู่ ปากขยับอย่างว่องไว ไม่ทันได้กลืนด้วยซ้ำไป
กว่ามันจะเงยหน้าขึ้นมาอีกครา ขนสีขาวเต็มใบหน้าก็เปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำข้าวเหนียวเหนอะ เลอะเทอะจนน่า
ขบขัน
ชั่วขณะต่อมา ก็เห็นลิ้นเล็กสีชมพูยื่นออกมาจากปากของจิ้งจอกน้อย เลียดไปจากมุมปากข้างซ้าย
“ซู้ด”
อาหารตรงหน้าถูกกวาดเรียบในชั่วพริบตา!
“อร่อย อร่อยเหลือเกิน!” จิ้งจอกน้อยตบท้องอย่างอิ่มเอิบ ดวงตายิ้มหยีจนเป็นพระจันทร์เสี้ยว
ต๋าจี่เอื้อมมือไปอุ้มมันขึ้นมา “อย่ามัวสนใจแต่รสชาติ รีบฝึกฝน หมั่นเพียรเพิ่มพูนพลังของตนเอง!”
“อื้อ…”
……
วันต่อมา แสงแดดยามรุ่งอรุณส่องสะท้อ
