ตัวสั่นแล้ว!
หากเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป ต่อให้เป็นเซียนก็ต้องอิจฉากันบ้างละ
หลินมู่เฟิงเงียบงันไปชั่วขณะ ก่อนจะพูดต่อว่า “ข้าทะลวงขั้นได้ก็เพราะได้ใบชาที่ปรมาจารย์มอบให้ช่วยไว้ ข้า
จึงต้องไปเยี่ยมเยียนสักหน่อย! แต่ย่อมไม่อาจไปมือเปล่า เพียงแต่ทั่วทั้งหอเซียนหลิงอวิ๋นของข้ามีสิ่งใดบ้างเล่าที่จะเข้าตาปรมาจารย์”
หลินชิงอวิ๋นเองก็ขมวดคิ้วมุ่น คุณชายหลี่เป็นบุคคลระดับใด เป็นผู้ยิ่งใหญ่ไร้เทียมทานซึ่งวางอาวุธเซียนทิ้งไว้จนฝุ่นจับ จะไปสนใจอะไรกัน
“เจ้านั่นก็แล้วกัน!”
หลินมู่เฟิงสายตาจับจ้อง ในใจก็พลันตัดสินใจ “ชิงอวิ๋น พรุ่งนี้เจ้าไปหาปรมาจารย์กับข้า!”
…..
ราตรีมาเยือนอย่างเงียบงัน
ป่าซึ่งสูญสิ้นการปกครองของจักรพรรดิปีศาจจันทราเงินกลับกลายเป็นปั่นป่วนเกินรับไหว
ภายใต้ความมืดมนอนธการ มักเห็นเงาดำเคลื่อนไหวเป็นครั้งคราว สังเวียนประลองพลังของเหล่าปีศาจเกิดขึ้น
จนดารดาษ
ปีศาจทรงพลังซึ่งก่อนหน้านี้เร้นกายไร้สุ้มเสียงต่างทยอยกันเผยตน ประหนึ่งเตรียมพร้อมช่วงชิงการเป็น
จักรพรรดิปีศาจ
การเคลื่อนไหวเกิดขึ้นกลางป่า เสียงร้องแปลกพิลึกดังขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า
หัวคิ้วของหลี่เนี่ยนฝานขมวดน้อยๆ อย่างอดไม่ได้ ในใจเริ่มกระสับกระส่าย
“
