ระมุข
คำพูดนี้มันจะเกินจริงไปแล้ว!
หมื่นปีไร้พ่ายนี่มันมโนคติประเภทไหนกัน
ต่อให้ประมุขจะสำเร็จขั้นเฟินเสินแล้ว ก็ธำรงชีวิตอยู่ได้เพียงพันปี หมื่นปี หรือจะบอกว่า…ใบชานี้เทียบเท่ากับ
การบำเพ็ญเพียรขั้นเฟินเสินถึงสามครั้ง?
นี่มันจะน่าตกใจเกินไปแล้ว
ผู้อาวุโสใหญ่พิศดูใบชาอยู่เนิ่นนาน ก่อนจะเอ่ยถาม “ท่านประมุข ตกลงว่าใบชานี้คือ…”
ผู้เฒ่าชุดดำสูดหายใจเข้าลึก ตั้งสติรวมสมาธิ “ในใบชานี้…มีทำนองมรรคาเจือปน! ลิ้มลองแล้วกระจ่างในมรรคา!”
“เฮือก”
ผู้อาวุโสทั้งสามสูดหายใจเฮือก แทบลมจับล้มพับลงไป สายตาที่มองถุงใบชาก็กระตือรือร้นขึ้นมา
ทำนองมรรคาหมายถึงสิ่งใดน่ะหรือ ผู้ที่บำเพ็ญเซียนล้วนเข้าใจดี ก็หมายถึงระดับของคนคนหนึ่งอย่างไรเล่า!
“ประมุข นี่…นี่มันจริงหรือ” เสียงของผู้อาวุโสรองสั่นเครือ
ทว่าเพิ่งเอ่ยถามได้ไม่ทันไร เขาก็แทบอยากตบบ้องหูตนเอง
เรื่องนี้ยังจะต้องถามอีกหรือ ประมุขไม่ได้เป็นตัวอย่างที่ชัดเจนแล้วหรืออย่างไร
ลมหายใจของผู้อาวุโสใหญ่หนักหน่วงขึ้นมา กล่าวเสียงแหบพร่า “สมบัติล้ำค่า สมบัติล้ำค่าหาใครเปรียบ!”
“ข้ากำลังฝันอยู่หรือ บนโลกนี้ถึงกับมีของล้ำค่าระดับนี้ด้วยหรือนี่” ผู้อาวุโสทั้งสามไม่อยากเ