่ายังไม่ได้หยดลงมา
เยลลี่ของโลกบำเพ็ญเซียนน่าสนใจจริงๆ ไม่รู้ว่าภูเขาจำลองลูกนี้ทำอย่างไร จึงได้ผลิตเยลลี่ออกมาได้ไม่หยุด
หย่อนเช่นนี้
หลี่เนี่ยนฝานมองประเมินอย่างสนใจใคร่รู้รอบหนึ่ง ยิ้มเอ่ย “เป็นของเล่นที่น่าสนใจ เช่นนั้นข้าจะขอรับไว้ก็แล้วกัน”
ครั้งก่อนได้ลองกินเยลลี่ไปแล้ว พบว่ารสชาตินั้นไม่เลว ในร่างกายก็ไม่มีอะไรผิดแปลกไป เพราะฉะนั้นจึงรู้สึกว่าเยลลี่นี้คงไม่นับว่าเป็นของมีราคาในโลกบำเพ็ญเซียน
อย่างไรเสียตนก็เป็นแค่ปุถุชนคนหนึ่ง ถ้าหากเป็นของล้ำค่าสนนราคาสูง คงเป็นไปไม่ได้ที่กินเข้าไปแล้วจะไร้ซึ่งปฏิกิริยาใดๆ
จะว่าไปก็ถูก ตนไร้หนทางบำเพ็ญเพียร ผู้บำเพ็ญเซียนคงไม่โง่งมถึงขนาดที่มอบของล้ำค่าให้เขาหรอก ให้มาก็ไม่มีประโยชน์
และเพราะเหตุนี้ หลี่เนี่ยนฝานจึงไม่ได้ปฏิเสธและรับของไว้ ถึงอย่างไรก็เป็นน้ำใจจากผู้อื่น
เหยาเมิ่งจีและฉินม่านอวิ๋นมีสีหน้าเชิงว่าคาดเดาไว้แล้ว
สมบัติล้ำค่าระดับนี้ คุณชายหลี่กลับเรียกว่าเป็นของเล่นที่น่าสนใจเท่านั้น ถ้าหากไม่ใช่เพราะคุณชายหลี่บังเอิญชอบกินเยลลี่พอดี เขาก็คงไม่เห็นมันอยู่ในสายตากระมัง
เหยาเมิ่งจีใบหน้าเปี่ยมความยินดี “คุณชายหลี่ชอบก็ดีแล้ว”
หลี่เนี
