ตอนที่ 60 เจ้ายอมสละตันปีศาจด้วยตนเองเถิด
เวลาผ่านไปอย่างเนิบช้า
ฟ้าค่อยๆ สว่างขึ้นเรื่อยๆ
จักรพรรดิปีศาจจันทราเงินสีหน้าย่ำแย่ลงเรื่อยๆ ระดับพลังของมันและเหยาเมิ่งจีไม่ต่างกันมากนัก ทว่าเหยาเมิ่งจีมีอาวุธเซียนอย่างฉินจิตสวรรค์เทียมในมือ การขยายร่างนี้เห็นได้ชัดว่ามันกำลังจะทนไม่ไหวแล้ว
มันมองเหยาเมิ่งจี เอ่ยถามอย่างไม่สบอารมณ์ “เหยาเมิ่งจี ข้าไปล่วงเกินผู้ยิ่งใหญ่ท่านใดกัน”
เหยาเมิ่งจีแค่นหัวเราะเย็นเยียบ “เหอๆ นามของปรมาจารย์ เจ้าไม่มีสิทธิ์จะรู้!”
“เจ้า…”
จักรพรรดิปีศาจจันทราเงินสีหน้าลึกล้ำดุจสายน้ำ เดือดดาลจนปอดแทบระเบิด
แต่มันกลับไม่กล้าบุกเข้าโจมตี ทำได้เพียงกล้ำกลืนโทสะ “เหยาเมิ่งจี ขอเพียงเจ้าปล่อยข้าไป ข้าจะบอกเรื่องสำคัญเรื่องหนึ่งกับเจ้า!”
“โอ้?” เหยาเมิ่งจีมองมัน
จักรพรรดิปีศาจจันทราเงินเอ่ยว่า “ข้ารู้ว่าเจ้าจับจิ้งจอกสวรรค์เก้าหางไป แต่ว่า เจ้าคงรู้ว่าเมื่อสามปีก่อนจิ้งจอกสวรรค์เก้าหางนั้นยังเป็นเพียงจิ้งจอกหกหาง ในระยะเวลาสั้นๆ เพียงสามปี จากหกหางกลายเป็นเก้าหาง ทั้งยังข้ามผ่านด่านเคราะห์สวรรค์ได้สำเร็จ ต้องเป็นเพราะได้พบโชคชะตาอันยิ่งใหญ่เป็นแน่!”
สีหน้าของเหยาเมิ่งจีและฉินม่านอวิ๋นพลันเปลี่ยนไป
พวกเขามองหน้ากัน ล้วนแต่เห็นความตื่นตระหนกในสายตาของกันและกัน
ไม่ต้องขบคิดก็รู้ว่าโชคชะตาอันยิ่งใหญ่ที่จักรพรรดิปีศาจจันทราเงินพูดถึงก็คือคุณชายหลี่
เดิมทีพวกเขาคิดแค่ว่าคุณ
