ชายหลี่เพียงแต่ช่วยจิ้งจอกเก้าหางจากด่านเคราะห์สวรรค์ นึกไม่ถึงว่าที่แท้คุณชายหลี่จะเป็นผู้สร้างจิ้งจอกสวรรค์เก้าหางขึ้นมา
ฝีมือร้ายกาจน่ากลัวเหลือเกิน สมแล้วที่เป็นผู้ยิ่งใหญ่!
“แค่นี้หรือ”
สายตาที่เหยาเมิ่งจีมองจักรพรรดิปีศาจจันทราเงินเปี่ยมไปด้วยความเห็นอกเห็นใจ จวบจนทุกวันนี้มันก็ยังไม่รู้ว่ามันล่วงเกินปรมาจารย์ก็เพราะจิ้งจอกสวรรค์เก้าหาง อีกทั้งโชคชะตาที่ว่า ก็คือสิ่งที่ปรมาจารย์ส่งมอบให้ไปอย่างนั้น
น่ากลัวว่าจะเป็นความชอกช้ำของพวกมดปลวกกระมัง
จักรพรรดิปีศาจจันทราเงินหัวใจพลันหนักอึ้ง “โชคชะตาเช่นนี้ย่อมข้องเกี่ยวกับการสำเร็จเป็นเซียน นี่ยังไม่พออีกหรือ”
“อย่าได้ขัดขืน ชีวิตของเจ้าจักต้องถูกปรมาจารย์เก็บ เรื่องบางเรื่องข้าจะไม่บอกเจ้า กลัวว่าพูดออกไปเจ้าจะตกใจตายคาที่” เหยาเมิ่งจีเอ่ยเสียงเรียบ
ใบหน้าจักรพรรดิปีศาจจันทราเงินเปี่ยมไปด้วยความอัปยศ แผดเสียงด้วยความโกรธขึ้ง “เหยาเมิ่งจี ข้ากับเจ้าไร้ซึ่งความแค้นต่อกัน ไฉนเจ้าจึงได้ทำเช่นนี้กับข้า?!”
ปีศาจอินทรีเยี่ยงข้าอยู่มาสี่พันกว่าปี อย่ามาขู่ข้าเสียให้ยาก
หัวใจของจักรพรรดิปีศาจจันทราเงินร่วงหล่นลงไปยังหุบเหว เขามั่นใจแล้วว่าเจ้าแก่นี่วิปลาสไปแล้ว หากสังหารตนไม่ได้ก็จะไม่ยอมเลิกรา
เป็นไปได้มากว่าปรมาจารย์อะไรนี่ เขาปั้นน้ำเป็นตัวขึ้นมาใช้เป็นข้ออ้าง บนโลกนี้ไหนเลยจะมีผู้ยิ่งใหญ่ได้ถึงเพียงนั้น
มันขบกรามแน่น ทันใดโลหิตสดเต็มปาก
