ักรพรรดิปีศาจจันทราเงินโมโหจนหัวเราะลั่น ในใจรู้สึกหดหู่ขึ้นมาชั่วขณะอย่างห้ามไม่อยู่ “อินทรีผู้แข็งแกร่งยามจนตรอกถูกสุนัขรังแก นึกไม่ถึงว่าจักรพรรดิปีศาจจันทราเงินอย่างข้ายิ่งใหญ่มาสี่พันกว่าปี บัดนี้ถึงกับถูกสุนัขอสูรตัวหนึ่งท้าทาย”
หากเป็นยามปกติ มันคงทำให้สุนัขอสูรตัวนี้กลัวจนหัวหดได้ง่ายๆ ทว่าในยามนี้กำลังหนีเอาชีวิตรอด ย่อมไม่มีเวลามาใส่ใจ
รอให้ข้ารอดพ้นจากเรื่องทั้งหมดนี้ไปก่อนเถอะ ข้าจะต้องจัดงานเลี้ยงฉลองเนื้อสุนัขอย่างแน่นอน!
สองปีกแผ่สยาย เตรียมจะโฉบเลาะด้านข้างไป
แต่กลับพบว่าสุนัขอสูรค่อยๆ ยกอุ้งเท้าขึ้นมา
ครืน!
บนท้องนภาอันกว้างใหญ่ เงาจางก่อตัวเป็นรูปร่างเงามืดของอุ้งเท้าสุนัขขนาดมหึมาปกฟ้าคลุมตะวัน กดทับลงมายังจักรพรรดิปีศาจจันทราเงินอย่างทรงพลัง
“แว้ก?”
จักรพรรดิปีศาจจันทราเงินตะลึงลานจนส่งเสียงนกออกมา ขนทั้งร่างลุกชันราวกับเม่น มองอุ้งเท้าสุนัขนั้นด้วยความหวาดผวา นัยน์ตาเปี่ยมความสิ้นหวัง
มันขยับเขยื้อนไปไหนไม่ได้เลย ทำได้เพียงตัวสั่นงก “นายท่านสุนัข ไว้ชีวิตข้าด้วย!”
ตู้ม!
อุ้งเท้าตบเข้าบนร่างของมันอย่างไร้ปรานี ไม่ได้ตบมันจนหัวแบะตาย หากแต่ทำให้มันอ้าปาก ตันปีศาจสีทองสุกสกาวอันหนึ่งลอยออกมาจากด้านใน
ปากของต้าเฮยสูดเบาๆ ตันปีศาจก็ถูกมันสูบเข้าปากไป เคี้ยวกร้วมๆ แล้วกลืนลงท้องไปราวกับเป็นขนมขบเคี้ยว
เหยาเมิ่งจีและฉินม่านอวิ๋นอยู่ไม่ไกลออกไป ทั้งสองทำตาโต อ้าปากค้าง
