่ด้านหน้าเพื่อเบิกทาง
ท่าทีของต๋าจี่ทำให้หลี่เนี่ยนฝานต้องตาเป็นประกาย
หญิงสาวอรชรอ้อนแอ้นเช่นนางไม่เพียงไม่ขลาดกลัว แต่ยังแน่วแน่ติดตามเขาอยู่ข้างกาย ไม่เหมือนกับเด็กสาวบอบบางทั่วไปซึ่งมักเหนื่อยล้าได้ง่าย
จริงสิ ตนพบนางอยู่กลางเขา เป็นไปได้มากว่านางจะใช้ชีวิตอยู่ในป่ามาตั้งแต่เด็กละมั้ง
ไม่เพียงหน้าตาสะสวย ยังหนักเอาเบาสู้ เป็นหญิงสาวที่หาได้ยากยิ่ง
“โฮ่งๆๆ!”
ในตอนนั้นเอง อยู่ๆ ต้าเฮยซึ่งเดินนำหน้าอยู่ก็หันมาทันใด เห่าเรียกหลี่เนี่ยนฝานสองสามครั้ง จากนั้นก็ห้อตะบึงเข้ามาอย่างเร็วรี่
หลี่เนี่ยนฝานดวงตาสว่างวาบ รีบสาวเท้าติดตามไปอย่างเสียไม่ได้ “ข้างหน้ามีเหยื่อ! ต้าเฮย ช้าหน่อย อย่าแหวกหญ้าให้งูตื่น!”
กระนั้น ต้าเฮยกลับควบฝีเท้าเร็วยิ่งกว่าเดิม
“เจ้าหมาเบื๊อกนี่!”
……
จักรพรรดิปีศาจจันทราเงินวิ่งหนีสุดชีวิต สายตาของมันมองไปเบื้องหน้า แต่แล้วก็ต้องชะงักค้างไปทันใด
หืม?
บนหน้าผาข้างหน้า ถึงกับมีจุดสีดำๆ จุดหนึ่งยืนอยู่ เมื่อมองไปอีกที ก็เห็นสุนัขพันธุ์พื้นเมืองสีดำแสนธรรมดาตัวหนึ่งกำลังใช้สายตาหยามเหยียดมองมายังตน
“หมาหน้าโง่ที่ไหนกัน ถึงได้กล้ามาขวางทางข้าเช่นนี้” จักรพรรดิปีศาจจันทราเงินหัวคิ้วขมวดมุ่น เอ่ยเสียงเย็น “ไสหัวไป แล้วข้าจะไว้ชีวิตสุนัขเช่นเจ้า!” ต้าเฮยไม่ขยับเขยื้อน ขนสีดำขลับของมันปลิวไหวตามแรงลม ปากค่อยๆ อ้ากว้าง “เจ้ายอมสละตันปีศาจด้วยตนเองเถิด อย่าให้ข้าต้องลงมือ”
จ
