างสักเส้นก็ยังไม่พบ
ไม่น่าจะเป็นไปได้ จิ้งจอกเก้าหางผ่านด่านเคราะห์สวรรค์มา ต่อให้ยังมีชีวิตอยู่ต่อ ก็ย่อมต้องได้รับบาดเจ็บหนัก จะไปหลบอยู่ที่ใดได้
ในตอนนั้นเอง แสงกระบี่สายหนึ่งทะยานเข้ามาด้วยความเร็วสูง
“ที่แท้ก็เป็นเจ้าสำนักไป๋!”
“เจ้าสำนักไป๋ เห็นร่องรอยของจิ้งจอกสวรรค์เก้าหางบ้างไหม”
ไป๋อู่เฉินสีหน้าเย็นเยียบ ขี่กระบี่เคลื่อนมา ปราณเซียนลอยล่อง กระบี่ทอแสงไปรอบด้าน ห้าวหาญเหลือแสน
ข่าวว่าเขาทะลวงถึงขั้นชูเชี่ยวแพร่สะพัดไปแล้ว อีกทั้งเขาเหาะตระเวนในพื้นที่แถบนี้แต่แรกเริ่ม ตามหาจิ้งจอกสวรรค์เก้าหางพร้อมกับคนอื่นๆ อย่างกระตือรือร้น ทำให้มีชื่ออยู่บ้าง ผู้คนไม่น้อยล้วนรู้จักเขา
ฝูงชนต่างแย้มยิ้มเป็นมิตรกับเจ้าสำนักไป๋ ลอบคิดว่า ‘เจ้าสำนักไป๋เป็นคนดีจริงๆ เลยนะ เขาไม่เพียงกุลีกุจอตามหาโดยรอบ ยังพยายามส่งข่าวแก่ผู้อื่นว่าตรงไหนหาแล้ว ไม่มีจิ้งจอกสวรรค์เก้าหาง ตรงไหนปรากฏร่องรอยของมัน เพื่อให้ทุกคนไปตามหาดู คล่องแคล่วดีเหลือเกิน’
ความเร็วของผู้ฝึกกระบี่นั้นเหนือกว่าผู้บำเพ็ญเซียนทั่วไปมาก ไป๋อู๋เฉินกระตือรือร้นเช่นนี้ ไม่เพียงกระฉับกระเฉง ยังยินดีแบ่งปันข้อมูล ทำให้ทุกคนสะดวกเป็นอย่างมาก
มีใจช่วยเหลือผู้อื่นเช่นนี้ นับเป็นความดีงามบนโลกบำเพ็ญเซียนเชียวนะ
ในยามนี้ ใครบ้างเล่าจะไม่ปิดบังข่าวเกี่ยวกับจิ้งจอกสวรรค์เก้าหาง เพราะหวังรวยเงียบ ผู้ที่ใจกว้างถึงเพียงนี้มี
น้อยนัก
นอกจากเจ้าสำ
