ตอนที่ 55 ผู้ยิ่งใหญ่เทียมฟ้า
ฉินม่านอวิ๋นไม่กล้าเอ้อระเหยแม้แต่น้อย เร่งความเร็วเต็มขั้นไปตลอดทาง
เรือเหาะจอดลงบนลานกว้างของอารามเต๋าหลินเซียน ฉินม่านอวิ๋นสาวเท้าเดินไปยังสถานที่ซึ่งอาจารย์ปิดด่านกักตน
“ศิษย์พี่ฉิน”
“ศิษย์พี่ฉินมาแล้ว”
“คำนับศิษย์พี่ฉิน”
ลูกศิษย์ของอารามเต๋าหลินเซียนต่างเอ่ยทักทายฉินม่านอวิ๋น ฉินม่านอวิ๋นก็เพียงผงกศีรษะตอบ ฝีเท้าเร่งรีบไม่ลดละ
เมื่อเดินไปถึงตำหนักใหญ่แห่งหนึ่ง นางจึงได้หยุดฝีเท้าลง เคาะกำแพงหินของตำหนักเสียงดัง ‘ก๊อกๆๆ’ สามครั้ง
ผ่านไปชั่วครู่หนึ่ง
ก็มีเสียงดังขึ้น
ประตูหินเปิดออก
ฉินม่านอวิ๋นเดินเข้าไป
ห้องหินแบ่งเป็นสองชั้น โดยมีผลึกแก้วแผ่นหนึ่งกั้นไว้
เมื่อมองผ่านแผ่นผลึกแก้วไป พอจะเห็นนักพรตสวมชุดคลุมยาวท่านหนึ่งนั่งขัดสมาธิอยู่อีกฝั่งอย่างเลือนราง บนศีรษะมีปิ่นปัก ในมือถือแส้หางม้า
ฉินม่านอวิ๋นเอ่ยอย่างเคารพนบนอบ “ม่านอวิ๋นคำนับท่านอาจารย์”
เสียงแก่ชราดังมาจากอีกฝั่งหนึ่งของผลึกแก้ว “เหตุใดจึงกลับมาเร็วนัก นำตัวจิ้งจอกสวรรค์เก้าหางกลับมาแล้วหรือ”
“เรียนอาจารย์ เปล่าเจ้าค่ะ” ฉินม่านอวิ๋นสูดหายใจเข้าลึก เอ่ยอย่างหนักแน่น “แต่ว่าศิษย์รู้ตำแหน่งในตอนนี้ของจิ้งจอกสวรรค์เก้าหาง ยิ่งไปกว่านั้นยังได้พบกับผู้ยิ่งใหญ่เทียมฟ้าท่านหนึ่งด้วย”
น้ำเสียงแก่ชราเจือปนความฉงนใจ “ผู้ยิ่งใหญ่เทียมฟ้า? ผู้ใดกัน เจ้าถึงได้ยกย่องเขาเพียงนี้”
น้ำเสียงของฉินม่านอวิ๋น
