ตอนที่ 53 มดปลวกเล็ดลอดขึ้นสวรรค์
หลี่เนี่ยนฝานสมองแล่นปราด
มองปราดเดียวก็รู้ว่าฉินม่านอวิ๋นเป็นสตรีจากตระกูลใหญ่มีฐานะ คล้ายกับว่าผู้มีอารยะซึ่งถือกำเนิดในครอบครัวลักษณะนี้จะเชี่ยวชาญการเดินหมาก ไม่แน่นางอาจช่วยให้ตนตื่นเต้นก็เป็นได้!
ฝีมือการเดินหมากของต๋าจี่นั้นไม่เอาไหน ไม่อาจเล่นต่อไปได้จริงๆ
ในป่าเร้นร้างห่างผู้คนแห่งนี้ คู่ประลองนั้นหาได้ยากเต็มประดา
เขาจึงเอ่ยถามอย่างอดไม่ได้ “แม่นางฉิน เจ้าเดินหมากเป็นไหม”
ฉินม่านอวิ๋นชะงักไปชั่วขณะ จากนั้นจึงพยักหน้า “ก็พอได้”
หลี่เนี่ยนฝานดวงตาเป็นประกาย เขาฟังน้ำเสียงถ่อมตัวของนางออก รีบเอ่ยว่า “เช่นนั้นก็ดีเลย มาเล่นสักตา!”
“เช่นนั้นก็เชิญคุณชายหลี่ชี้แนะด้วย” ฉินม่านอวิ๋นย่อมไม่ปฏิเสธ นี่เป็นโอกาสที่จะตีสนิทปรมาจารย์
ในใจนางรู้สึกประหม่าอยู่บ้าง ใบหน้าแดงระเรื่อ คิดไปเรื่อยเปื่อยอย่างห้ามไม่อยู่
หากฝีมือการเดินหมากของนางยอดเยี่ยมจนทำให้ปรมาจารย์ตกเป็นรอง นางควรออมมือให้ใช่ไหม
นางได้ยินผู้อาวุโสเล่าตำนานมาไม่น้อย
ปรมาจารย์ผู้ปลีกวิเวกบางคนฝีมือการเดินหมากต่ำเตี้ยเรี่ยดิน แต่ดันชอบหาคนมาเดินหมากด้วย เมื่อใดที่แพ้
ก็จะโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยง ถลึงตาใส่ เอาใจยากโดยแท้
ตนควรทำอย่างไรถึงจะทำให้คุณชายหลี่พอใจได้ ควรต่อให้คุณชายหลี่สักสองสามตาอย่างไรจึงจะแนบเนียน
ในตอนนั้น การประลองหมากก็ได้เริ่มต้นขึ้น
คุณชายหลี่ถือหมากสีดำ ยิ้มเอ่ย “เจ้าเริ่มก่
