ล้ำ การเปลี่ยนแปลงบางอย่างฉินม่านอวิ๋นก็พอจะกระจ่างได้ แต่
ส่วนมาก นางมองเพียงแวบเดียว ก็รู้สึกราวกับสมองบวมฉุ หน้ามืดตาลาย
เฉกเช่นนักเรียนประถมคนหนึ่งไปอ่านแคลคูลัส ไม่เพียงไม่เข้าใจแม้แต่นิดเดียว มิหนำซ้ำยังพาลตาลายมึนงงเข้าไปอีก
ฉินม่านอวิ๋นกัดฟันเดินหน้าต่อ คุณชายหลี่ให้โอกาสนี้กับข้าแล้ว ย่อมต้องเพียรพยายาม
เพียงแต่ว่า…มดปลวกเล็ดลอดขึ้นไปบนสวรรค์ ไหนเลยจะรั้งอยู่ได้นาน
ภายในช่วงเวลาเพียงครึ่งถ้วยชา แม้แต่จะจับตัวหมากในมือให้มั่น ฉินม่านอวิ๋นก็ทำไม่ได้แล้ว
หลี่เนี่ยนฝานลอบรำพันอยู่ในใจ เขาไม่อยากแสดงออกชัดเจน ว่าอันที่จริงเขาได้จำแนกฉินม่านอวิ๋นไว้ในกลุ่ม
อ่อนหัดแล้ว
เมื่อเทียบกับต๋าจี่แล้ว ฝีมือการเดินหมากของนางยังย่ำแย่กว่าสักหนึ่งแสนแปดพันลี้เห็นจะได้ ถ้าหากเปรียบต๋าจี่เป็นระดับเด็กอนุบาล งั้นฉินม่านอวิ๋นก็คงอยู่ระดับเอมบริโอที่ลอยล่องอย่างสำราญใจในท้องแม่
ตนยังหลงคิดว่านางแค่ถ่อมตัว ที่แท้ก็ไม่ได้ถ่อมตัว แต่ว่ากำลังพูดอย่างภาคภูมิใจอยู่!
ฉินม่านอวิ๋นประเมินฝีมือการเดินหมากของตนเองพลาดไป นั่นมันไม่ใช่พอได้ แต่ไม่ได้เลยต่างหากล่ะ
เฮ้อ อ่อนหัดจริงๆ
อ่อนหัดยังพอทำเนา หลี่เนี่ยนฝานเห็นฉินม่านอวิ๋นเหงื่อกาฬโซมกาย ก็ยิ่งจนคำพูดเข้าไปใหญ่
แค่เดินหมากเอง ต้องกังวลถึงขนาดนี้เลยหรือ
เม็ดเหงื่อเหล่านั้นไหลรินอย่างรวดเร็วราวกับหยาดฝน หายใจประหนึ่งทั้งร่างเหนื่อยล้า ถ้าหากไม่รู้คงคิดว่าน
