าง
ไปออกกำลังกายหนักสักอย่างมา
“คุณชายหลี่ ข้าไม่ไหวแล้ว…” ฉินม่านอวิ๋นพูดอย่างอ่อนแรง นางมองกระดานหมาก ก็พลันรู้สึกอับอาย ไม่รู้จะ
เอาหน้าไปซุกไว้ที่ใด
เดินไปได้ทั้งหมดเพียงสิบเอ็ดครั้ง อเนจอนาถอุจาดตา ผลการศึกในครานี้ หากผู้ใดเห็นเข้าก็คงหัวเราะจนฟันร่วงกระมัง
ก่อนหน้านี้ตนยังคิดจะอ่อนข้อให้คุณชายหลี่สักสองสามตา ที่แท้ตนก็คิดมากไป
หลี่เนี่ยนฝานส่ายหน้า เอ่ยอย่างจนปัญญา “มองออกแล้ว”
ลั่วซืออวี่ซึ่งมองกระดานหมากอยู่ด้านข้าง ดวงตากลับสุกสกาว
ท่านพี่ม่านอวิ๋นเป็นถึงเทพธิดาของอารามเต๋าหลินเซียน นึกไม่ถึงว่าฝีมือการเดินหมากจะไม่เอาอ่าว พ่ายแพ้ได้
น่าสงสารเหลือเกิน
ดูท่าคงจะถึงตาข้าเฉิดฉายบ้างแล้ว!
ในฐานะที่เป็นองค์หญิงแห่งราชวงศ์เซียนเฉียนหลง การเดินหมากเป็นความสนใจที่นางมีมาแต่ยังเด็ก นางยก
ให้ตนเองเป็นยอดฝีมือรุ่นเยาว์ อย่างน้อยก็ไม่มีทางพ่ายแพ้อย่างอเนจอนาถเช่นเดียวกับฉินม่านอวิ๋นแน่
ประเดี๋ยวตนเพียงแสดงฝีมือการเดินหมาก ต้องทำให้คุณชายหลี่ตาลุกวาว ถ้าหากฝีมือคุณชายหลี่ไม่ถึงขั้น ในช่วงหน้าสิ่วหน้าขวานตนก็ค่อยอ่อนข้อให้สักสองสามตา ย่อมทำให้เขามีภาพจำที่ดีต่อตนได้แน่
จากตรงนี้ขึ้นไปยังจุดสูงสุดของชีวิต มาคิดๆ ดูแล้วก็รู้สึกตื่นเต้นอยู่สักหน่อย
นางจึงรีบออกปากอาสาทันที “คุณชายหลี่ ให้ข้าลองสักหน่อยเถิด”
“โอ้? เจ้าก็เล่นเป็นหรือ” คุณชายหลี่มองนาง
ลั่วซืออวี่ยิ้มเอ่ย “เรื่องนั้นแน่นอนอยู
