ึงเริ่มค้นหาใบชา
อารามเต๋าหลินเซียนเป็นขุมกำลังระดับยักษ์ใหญ่ และยังมีความสัมพันธ์อันดีกับราชวงศ์เซียนเฉียนหลง ย่อมต้องใช้ของดีที่สุดไปรับรอง
ยามปกติ จักรพรรดิลั่วจะนำใบชาชั้นดีมาเก็บไว้ที่นี่
นางกวาดสายตามอง ก็บังเอิญเห็นถุงชาซึ่งแอบซ่อนไว้ในมุมหนึ่ง
“เอ๊ะ? ทำไมไม่ยักเคยเห็นใบชานี้มาก่อน หรือว่าจะเป็นของใหม่” จงซิ่วชะงักไป หยิบถุงใบชานั้นขึ้นมามองสำรวจ
ถุงไม่ใหญ่นัก ดูแล้วแสนธรรมดา บรรจุภัณฑ์ใบชาแตกต่างกับเมื่อก่อนโดยสิ้นเชิง ดูแปลกใหม่ยิ่งนัก
“ใบชาที่จักรพรรดินำมาเก็บไว้ในนี้ต้องไม่ธรรมดา มิสู้นำไปชงดีกว่ากระมัง”
……
ในโถงใหญ่ จักรพรรดิลั่วยังคงสนทนาอยู่กับฉินม่านอวิ๋น ลั่วซืออวี่เองก็คอยพูดคุยกับนางอยู่ด้านข้างเช่นกัน
เพียงแต่ว่า เห็นได้ชัดว่าฉินม่านอวิ๋นจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว
“ตุบตับๆ”
ในตอนนั้นเอง เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้น
จงซิ่วมือถือถาด ยกน้ำชาเข้ามา
จักรพรรดิลั่วกล่าวอย่างยิ้มแย้ม “แม่นางฉิน การตามหาจิ้งจอกสวรรค์เก้าหางไม่ใช่เรื่องที่จะทำได้ชั่วข้ามคืน ไม่อาจรีบร้อน มิสู้มาดื่มชาก่อนเถิด”
ฉินม่านอวิ๋นส่ายหน้า “ไม่ต้องหรอก ข้าอยากไปดูสถานที่ที่จิ้งจอกสวรรค์เก้าหางผ่านด่านเคราะห์สักหน่อย”
น
