หนึ่งเค่อเต็มๆ กว่าฉินม่านอวิ๋นจะค่อยๆ ลืมตาขึ้น นัยน์ตาฉายแววแห่งการตื่นรู้
เมื่อมองจอกชาในมืออีกครั้ง ก็พบว่ามันว่างเปล่าเสียแล้ว
นี่มันชาอะไรกันแน่
ต่อให้เป็นชาชั้นเยี่ยมที่สุดของอารามเต๋าหลินเซียนก็ยังเทียบไม่ติดแม้แต่ปลายก้อย!
นำมาเปรียบกันไม่ได้ด้วยซ้ำ!
ชาจอกหนึ่ง ก็คือโอกาสในการตื่นรู้ครั้งหนึ่ง ต่อให้นางสำเร็จขั้นหยวนอิงแล้ว ก็รู้สึกว่าได้รับประโยชน์มากโข
……………………..
