เนี่ยนฝานตกใจอยู่เหมือนกัน
“ข้าถูกโคลงคู่ที่หน้าประตูของท่านดึงดูด ไม่นึกเลยว่าจะรบกวนคุณชายหลี่ ล่วงเกินแล้ว” เมิ่งจวินเหลียงค้อมคำนับหลี่เนี่ยนฝานด้วยความเคารพนบนอบ
ก็ได้ ตนไม่เห็นจะต้องโกรธเจ้าเด็กเนิร์ดนี่เลย
หลี่เนี่ยนฝานจนปัญญา “เอาเถอะ เจ้ามาทำอะไรที่นี่”
เมิ่งจวินเหลียงพูด “นับแต่วันนี้เป็นต้นไป ข้าจะฟังคำสั่งสอนของคุณชายหลี่ สังเกตความเป็นไปของสรรพสิ่ง ไม่ว่าจะเป็นมดแมลงบนพื้น หรือว่าชีวิตมนุษย์ รวมไปถึงการผันแปรของจักรวาลก็ล้วนแต่มีคุณค่า ค้นพบการเปลี่ยนแปลงอันมหัศจรรย์ระหว่างฟ้าดิน เพียงแต่ยังมีบางคำถามที่ขบคิดไม่ออก ฉะนั้นจึงตั้งใจมาขอคำแนะนำจากคุณชายหลี่”
หมอนี่ถึงกับท่าทางจริงจัง คงไม่กลายเป็นนักปรัชญาหรอกใช่ไหม
“ปัญหาอะไร” หลี่เนี่ยนฝานอยากรีบส่งเขากลับ
เมิ่งจวินเหลียงมองดูโคลงคู่ เคร่งขรึมประหนึ่งผู้จาริกแสวงบุญ “คุณชายหลี่ได้บอกคำตอบแก่ข้าแล้ว ข้าเข้าใจแล้ว”
“เจ้าเข้าใจอีกแล้ว?” หลี่เนี่ยนฝานกลอกตา วิธีคิดของหมอนี่ไม่เหมือนกับคนปกติ
เมิ่งจวินเหลียงเอ่ยถ่อมตัว “บางครั้งข้าก็โชคดี ได้เข้าใจเพียงเศษเสี้ยวของคุณชายหลี่”
“แล้วแต่เจ้าเถอะ” หลี่เนี่ยนฝานปิดประตู ดวงตามองไม่เห็น ใจ
