ะหนักหนาสาหัสขนาดนี้
ดูจากภายนอกแล้วคล้ายกับจะไม่มีอะไร แต่พลังชีวิตได้ถูกตัดขาด เรื่องนี้หากเกิดในคนทั่วไปก็คงตายไปนานแล้ว
เคราะห์ดีที่แม่นางคนนี้ยังมีโชคช่วยให้รอดมาได้ ทำให้ตนมีเวลาช่วยชีวิตนาง
เขามองใบหน้าไร้สีเลือดฝาด ในใจบังเกิดโทสะที่บอกไม่ถูก เอ่ยขึ้นอย่างอดไม่ได้ “พลังแข็งแกร่งแล้วจะมารังแกคนอื่นได้ตามใจหรือไงฮะ สารเลว!”
เขานึกถึงยามที่ตนเองตกใจกลัวจนเข้าไปหลบในถ้ำตัวสั่นเทิ้ม สีหน้ายิ่งย่ำแย่เข้าไปอีก
นี่ก็เพราะฉันสู้แกไม่ได้หรอกนะ ไม่งั้นจะไปซัดถึงที่เลย!
หญิงสาวเห็นหลี่เนี่ยนฝานเดือดดาลเพราะตนเอง ดวงตาคู่สวยก็ฉายแววตื่นเต้น เอ่ยเสียงแผ่วเบาว่า “ข้าไม่เป็นไร”
“เจ้าบาดเจ็บซะขนาดนี้ ยังบอกว่าไม่เป็นไรอีก?” หลี่เนี่ยนฝานสงสารนางเหลือแสน “จริงสิ ข้าชื่อหลี่เนี่ยนฝาน แม่นางมีชื่อเสียงเรียงนามว่าอะไรหรือ”
“ข้า ข้าชื่อ…”
หว่างคิ้วของหญิงสาวขมวดน้อยๆ ความสับสนฉายวาบในดวงตา นางเพิ่งแปลงกาย ลืมตั้งชื่อให้ตัวเองไปเสียสนิท
หัวใจพลันร้อนรน มุมปากมีเลือดไหลออกมาอีกครั้ง
“ไม่ต้องรีบร้อน ต้องเป็นเพราะบาดเจ็บสาหัสจนสูญเสียความทรงจำอย่างแน่นอน ยังไม่ต้องนึกก็ได้” หลี่เนี่ยนฝานพูดพลอบป
