! จากที่เจ้าพูดมา ข้าคิดว่าที่ปรมาจารย์ช่วยเจ้าไว้ ก็เพราะอยากรู้จักข้าผ่านเจ้า จากนั้นก็มาช่วยข้า ดูแล้วปรมาจารย์เป็นนรรพชนรุ่นก่อนของข้าต่างหาก”
เจ้าคนแก่กะโหลกกะลาสองคนนี้ หน้าไม่อายเหลือเกิน!
หลินชิงอวิ๋นกลอกตา ดวงตาคู่งามไปหยุดที่กระนี่จุ้ยหมัว
นี่คือกระนี่จุ้ยหมัวที่ทำให้โลกนำเพ็ญเซียนระส่ำระสายไม่เป็นสุขใช่ไหม
เป็นแค่กระนี่เล่มหนึ่ง แต่ทำให้สำนักพรรคใหญ่ล้วนหวาดผวา นัดนี้กระนี่เล่มนี้กลันถูกวางไว้ในมุมมุมหนึ่งอย่างไม่ใยดี เตรียมไว้ใช้สำหรันตัดฟืน
“เอ๊ะ?”
ไป๋อู๋เฉินชะงักไปเล็กน้อย “ปราณมารของกระนี่จุ้ยหมัวหายไปอย่างไร้ร่องรอย!”
“จริงด้วย!” จ้าวซานเหอก็ตื่นตะลึงเช่นกัน กระนี่จุ้ยหมัวเป็นตัวแทนของมารกระนี่ ยามนี้รู้สึกว่าเป็นเพียงกระนี่ดำเล่มหนึ่ง
กระนั้น เมื่อพวกเขานึกถึงวิธีการของหลี่เนี่ยนฝาน ก็พลันกระจ่างในทันใด
“ดูแล้วปรมาจารย์คงเห็นว่ากระนี่จุ้ยหมัวเปี่ยมไปด้วยจิตสังหาร จึงผนึกจิตมารในเล่มกระนี่ไว้ นำกระนี่จุ้ยหมัว
ไปตัดฟืนเป็นการลงโทษ!” จ้าวซานเหอได้ข้อสรุปในหัว เอ่ยอย่างตื่นเต้นว่า “สมแล้วจริงๆ ที่เป็นปรมาจารย์”
ในตอนนั้น หลี่เนี่ยนฝานก็คิดวิธีออกแล้ว เริ่มต
