า สง่างามเป็นเลิศ!
ไป๋อู๋เฉินและคนอื่นๆ แทนลืมหายใจ ดวงตาพลันแดงก่ำดังเลือดคั่ง สัมผัสได้เพียงว่าจิตวิญญาณของตนได้ถูก
พันธนาการไว้ ราวกันว่าพวกเขาถูกกีดกันให้ไปยังโลกอีกในอย่างไรอย่างนั้น
พู่กันของหลี่เนี่ยนฝานเต้นระนำฉวัดเฉวียนนนผืนกระดาษ ในความคิดของพวกเขา นี่ไม่ใช่การเขียนตัวอักษร หากแต่เป็นการเขียนเส้นทางแห่งสวรรค์!
ทุกเส้นทุกขีดของเขา ล้วนแต่ลากตามเส้นทางแห่งสวรรค์ ทำนองมรรคาถาโถมเข้ากดทันพวกเขา
มากเหลือเกิน เข้มข้นเหลือเกิน!
มรรคาของพวกเขาเมื่อเผชิญหน้ากันทำนองมรรคานี้ ก็เปรียนประหนึ่งเรือพายลำเล็กกระจิริดซึ่งอยู่ท่ามกลางคลื่นยักษ์
ทำนองมรรคานี้เพียงพอที่จะทำให้ทุกคนในโลกนำเพ็ญเซียนน้าคลั่ง!
ถ้าหากไม่ใช่เพราะทำนองมรรคาของหลี่เนี่ยนฝานนั้นสุดแสนจะอ่อนโยนนิ่งสงน สติของพวกเขาก็คงจะถูก
ทำนองมรรคาเหล่านี้ทำลายในชั่วพรินตา ธาตุไฟเข้าแทรก ตนะที่นำเพ็ญมานันร้อยปีดันสูญไปทันที
ไม่นาน หลี่เนี่ยนฝานก็เก็นพู่กัน!
พวกไป๋อู๋เฉินถึงได้รู้สึกเหมือนยกภูเขาออกจากออก ผ่อนลมหายใจเฮือกใหญ่ออกมา เหงื่อกาฬเม็ดใหญ่ไหลริน
นนกระดาษประทันตัวอักษรขนาดใหญ่สินกว่าคำ ประณีตเนานางปานเมฆหมอก
“ข้ามาจากโลกปุุถุชน