พวกไป๋อู๋เฉินรู้สึกว่าตนได้ค้นพบความลับอันยิ่งใหญ่แล้ว สมองวิงเวียนอยู่ครามครัน
กระนั้น ความตื่นเต้นที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนก็ยิ่งพลุ่งพล่านขึ้นในใจ
นี่ต้องเป็นเรื่องราวของเซียนอย่างแน่นอน สิ่งที่เขาเล่าก็คือโลกของเซียนใช่ไหม
มิน่าเล่าทันทีที่ฟังก็รู้สึกได้ถึงทำนองมรรคา ไม่แน่ว่าในนั้นอาจมีวิถีอายุวัฒนะก็เป็นได้!
พวกเขาตั้งใจฟังอย่างใจจดใจจ่อ ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง
หลี่เนี่ยนฝานเล่าเรื่องอย่างใจเย็น ไม่นานก็เล่าถึงวานรศิลาเข้าไปในถ้ำเพื่อกราบอาจารย์ผู่ถีขอร่ำเรียนวิชา
คนทั่วไปที่ผ่านไปมาในเมืองลั่วเซียน เมื่อได้ยินเรื่องเล่าของหลี่เนี่ยนฝาน ต่างก็วางมือจากงาน เข้ามาร่วมวงฟังด้วย
เดิมทีโลกนี้มีผู้บำเพ็ญเซียนและปุถุชนอยู่ร่วมกัน ปุถุชนสนใจใคร่รู้เรื่องราวของเซียนกว่าสิ่งใด ยิ่งไปกว่านั้น โลกที่หลี่เนี่ยนฝานเล่านั้นแสนอัศจรรย์ ต่อให้พวกเขาเป็นปุถุชน ก็ยังคิดว่าผู้คนในนั้นเก่งกาจกว่าเซียนเสียอีก
ในตอนนั้นเอง บัณฑิตสวมเสื้อสีฟ้ามอซอคนหนึ่งค่อยๆ เดินผ่านประตูเมืองมา
แววตาของเขาเหม่อลอย ราวกับสูญเสียเป้าหมายในชีวิต และกำลังขบคิดปัญหาบางอย่าง ปากพึมพำคำพูดที่ฟังไม่ชัดอยู่เป็นครั้งคราว
เขาเดินเข้ามา
