ฟังเรื่องเล่าของท่าน ท่านต้องรู้วิถีอายุวัฒนะเป็นแน่ ได้โปรดสอนข้าหน่อยเถิด!”
เจ้าบัณฑิตคนนี้ต้องอ่านหนังสือจนบ้าไปแล้วแน่ๆ ถึงได้ใช้ชีวิตอยู่ในอุดมคติอย่างนั้น
หลี่เนี่ยนฝานส่ายหน้า เอ่ยปากถามว่า “เซียนสามารถใช้การบำเพ็ญตบะเพื่อรักษาพลังชีวิตของตนเองให้คงที่ แต่ปุถุชนไม่อาจทำได้ เจ้าเข้าใจปุถุชนบ้างหรือไม่”
บัณฑิตชะงักงันไป
ตัวเขาเป็นปุถุชน ทว่าไม่เข้าใจปุถุชนเลยสักนิด
แต่ไหนแต่ไรมา เขามัวแต่หมกมุ่นอยู่กับโลกของตำรา สิ่งที่อ่านล้วนเป็นความรู้จากตำรา ทุกสิ่งล้วนหยุดอยู่ที่หลักการและทฤษฎี และที่มากกว่านั้นก็พึ่งแต่จินตนาการของตนเอง!
เขามีความรู้มากมาย แต่ขณะเดียวกัน เขาก็ไม่รู้อะไรเลย
ใช้คำพูดของโลกเดิมที่หลี่เนี่ยนฝานจากมาก็คือบัณฑิตคนนี้โอนเอียงไปทางจิตนิยม
ตราบใดที่ข้าไม่อยากตาย ข้าก็จะไม่ตาย
………………………………………………….
