ครั้งนี้โครงกระดูกกลับมารวมกันอีกครั้ง เหลือเพียงเงาบางๆ ประหนึ่งว่าจะสูญสลายไปเมื่อใดก็ได้
“อะไรอีกแล้วนี่”
ในใจของโครงกระดูกแตกสลายเล็กน้อย มองไปรอบด้านอย่างงงงวย
“นี่ นี่มัน…กระดานหมากรุก?”
“ไม่ นี่ไม่ใช่กระดานหมากรุกธรรมดา เป็นไปได้ไหมว่านี่ก็คืออาวุธเซียน?”
“ฉิบหายแล้ว!”
โครงกระดูกจิตใจปั่นป่วนจนสบถออกมา นี่คือปุถุชนธรรมดาจริงๆ หรือ?
ไม่สนแล้ว ขอเพียงข้าควบคุมปุถุชนคนนี้ได้ อาวุธเซียนเหล่านี้ก็จะเป็นของข้า
ต่อให้มันจะถูกโจมตีถึงสองครั้ง แต่การต่อกรกับปุถุชนคนหนึ่งนั้นมันมั่นใจมาก
อ้อมกระดานหมากรุกไปอย่างระมัดระวังสักหน่อย ประตูใหญ่ก็อยู่ไม่ไกลแล้ว
เดินไปทีละก้าวๆ เห็นอยู่ทนโท่ว่ากำลังจะออกจากประตูใหญ่แล้ว
ลำแสงสีทองสายหนึ่งก็ปรากฏขึ้นฉับพลัน ราวกับเป็นม่านพลัง บีบบังคับให้มันถอยกลับไป
“อะไรอีกเล่า”
มันเดาได้แต่แรกแล้วว่าไม่มีทางง่ายดายเช่นนี้ เมื่อสังเกตดีๆ มีหนังสือเก่าแก่เล่มหนึ่งวางอยู่บนชั้นหนังสือด้านหลังของมัน บนปกประทับตัวอักษรสีดำขนาดใหญ่ไว้
ลังกาวตารสูตร[1]!
ลำแสงสีทองแผ่ออกมาจากปกหนังสือ นำพาแสงศักดิ์สิทธิ์ออกมากักขังมันไว้ที่นี่
“คืออะไรกัน”
โครงกระดูกมองพระสูตรด้วยความตกใจ มอง
