กรพรรดิงงงันสุดขีด เอ่ยขึ้นอย่างไม่อยากเชื่อ “หรือว่าเจ้าถูกใจบุตรชายของตวนมู่เจิ้น”
ลั่วซืออวี่แค่นเสียง “แหวะ ให้ตายข้าก็ไม่แต่งงานกับคนสารเลวพรรค์นั้นหรอกเพคะ!”
“แล้วเจ้าจะ?” จักรพรรดิสับสนไปหมดแล้ว
แววตาของลั่วซืออวี่เปี่ยมไปด้วยความยินดี นางเอ่ยอย่างตื่นเต้นว่า “เสด็จพ่อเพคะ อันที่จริงข้าแก้ปัญหาได้แล้ว!”
“จริงหรือ”
สีหน้าของจักรพรรดิพลันเต็มตื้น ทว่าจากนั้นก็ขมวดคิ้ว “ในเมื่อมีวิธี ไฉนจึงยังให้ข้าตอบรับว่าจะให้เจ้าอภิเษกกับบุตรชายของตวนมู่เจิ้นอีกเล่า”
“เสด็จพ่อ พวกเราทำเช่นนี้ได้…”
ในตอนนั้น ลั่วซืออวี่ก็เล่าวิธีที่หลี่เนี่ยนฝานบอก
“ดี ดี ดีมาก!”
จักรพรรดิกระจ่างแจ้งในทันใด รู้สึกราวกับยกภูเขาออกจากอก
เมื่อเป็นเช่นนี้ ไม่เพียงตัดทอนอำนาจของทั้งสอง ยังสามารถใช้โอกาสนี้เสริมอำนาจให้ตนเอง สมบูรณ์แบบเป็นที่สุด!
จักรพรรดิมองลั่วซืออวี่ เอ่ยอย่างเอ็นดู “เพียงแต่ทำเช่นนี้จะลำบากเจ้า”
ด้วยแผนการนี้ เขาไม่เพียงต้องยอมยกลั่วซืออวี่ให้กับบุตรชายของตวนมู่เจิ้น ยังต้องให้ลั่วซืออวี่ไปยั่วยวนบุตรชายของอัครมหาเสนาบดีอีก ลั่วซืออวี่ต้องเสียสละไม่น้อย
“ข้าไม่เป็นไร เจ้าสองคนนั้นก็ไม่ได้เป็นคนดีเด่อะไร ข้าได้สั่งสอน