านข้ามีเต่าดาวอยู่พอดี ปกติแล้วเต่าชนิดนี้จะไม่ย้ายที่อยู่ อีกทั้งจะขึ้นจากน้ำมาอาบแดดตอนเที่ยงทุกวัน ท่านเอามันไปปล่อยในสระ ถ้ามันอยู่ดีไม่เป็นอะไร ก็แสดงว่าสระน้ำนี้ปลอดภัย” เถ้าแก่เสนอความคิดแก่หลี่เนี่ยนฝาน
นี่เท่ากับว่าใช้เต่าดาวไปหยั่งเชิง ถ้าตอนเที่ยงมันไม่ขึ้นมาจากสระ ก็เป็นไปได้มากที่จะถูกปีศาจกิน
หลี่เนี่ยนฝานดวงตาพลันเป็นประกาย พูดขึ้นทันใด “เถ้าแก่ ข้าซื้อเต่าตัวนี้!”
“คุณชายหลี่ ถ้าไม่ใช่เพราะท่าน ป่านนี้ร้านข้าก็คงล้มละลายไปแล้ว เต่าดาวตัวนี้ยังเยาว์วัยนัก ไม่ใช่ของรักของหวงอะไร ข้าจะไปเก็บเงินท่านได้อย่างไร”
สุดท้ายแล้ว เต่าดาวก็กลายเป็นแถมมาพร้อมกับลูกปลา โดยไม่ได้คิดเงิน
หลี่เนี่ยนฝานรับลูกปลากับเต่าดาวมา เตรียมตัวกลับไปทดสอบว่าในสระน้ำมีปีศาจหรือไม่
เมื่อเดินมาถึงประตูเมือง กลับพบว่ามีคนมาออกันอยู่ที่นี่ไม่น้อย ทั้งยังมีเสียงร่ำไห้ดังมา
ท่ามกลางฝูงชน หญิงวัยกลางคนนอนฟุบอยู่ที่พื้น น้ำตาไหลรินเป็นสาย
หลี่เนี่ยนฝานรุดรีบเข้าไปไต่ถาม “ป้าจาง เกิดอะไรขึ้น”
ป้าจางท่านนี้เป็นคนจิตใจดีมีน้ำใจ ตอนที่หลี่เนี่ยนฝานมายังโลกเซียนแรกๆ ก็ยังได้รับความช่วยเหลือจากป้าจาง
เมื่อ