นานนานกลับมาให้ได้!”
“ขอบคุณคุณชายหลี่ ขอบคุณคุณชายหลี่” ความเชื่อมั่นที่ป้าจางมีต่อหลี่เนี่ยนฝานนั้นมีมากกว่าผู้บำเพ็ญเซียนสามคนนั้น จึงรีบเอ่ยขอบคุณ
“คุณชายหลี่ ปีศาจนั่นอาจมีวิชา ถ้าท่านไปจะอันตรายเกินไป”
“พวกเราเป็นแค่คนธรรมดา ไปแจ้งแก่ราชสำนักเซียน ให้ผู้บำเพ็ญเซียนมาจัดการจะดีกว่า”
คนไม่น้อยเริ่มพูดโน้มน้าวหลี่เนี่ยนฝาน
เมื่อเผชิญกับความห่วงใยของทุกคน หลี่เนี่ยนฝานก็เอ่ยว่า “ผู้บำเพ็ญเซียนทั้งสามไปแล้วไม่ใช่หรือ ข้าแค่จะไปดูว่าช่วยอะไรได้บ้าง ขอบคุณทุกคนที่เป็นห่วง”
เขาตัดสินใจแน่วแน่แล้ว หลังจากสอบถามเรื่องตำแหน่งเสร็จเรียบร้อย จึงออกเดินทาง
ปีศาจหลบหนีไปยังภูเขานอกเมืองลูกหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลออกไป หลี่เนี่ยนฝานปีนเขาไปพลางสมองขบคิดกลวิธีต่อกร
สถานการณ์ที่ดีที่สุดคงหนีไม่พ้นการที่ปีศาจถูกผู้บำเพ็ญเซียนทั้งสามสยบ ตนเองก็แค่แวะไปสังเกตการณ์เฉยๆ
ถ้าหากผู้บำเพ็ญเซียนทั้งสามยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของปีศาจอีก หลี่เนี่ยนฝานกำป้ายหยกที่ลั่วซืออวี่มอบให้ตนแน่น ทำได้แค่พึ่งของนี่แล้ว ลั่วซืออวี่เป็นผู้บำเพ็ญเซียน แถมยังมีสถานะไม่ธรรมดา หวังว่าป้ายหยกจะนำมาซึ่งผลที่น่าประหลาดใจ
หลี่เนี่ย
