ต่างตกอยู่ในภวังค์ด้วยความรู้สึกที่ไม่ค่อยดีนัก พวกเขาล้วนเป็นอัจฉริยะที่มีความสามารถเปี่ยมล้น ทั้งยังมีชื่อเสียงในแวดวงนักเล่นแร่แปรธาตุ แต่ถึงอย่างนั้น พวกเขากลับไม่ผ่านการแข่งขันรอบคัดออกครั้งนี้และต้องตกรอบ มันเป็นเรื่องที่น่าหดหู่มากสำหรับพวกเขา
“หากกลิ่นนั้นไม่รบกวนข้า ข้าคงไม่มีทางสกัดโอสถทิพย์ระดับต่ำเช่นนี้ออกมาหรอก...” นักเล่นแร่แปรธาตุจากเมืองแสงนภาแค้นเคืองอย่างมาก สีหน้าของเขาบิดเบี้ยว เขาแทบคลั่งไป ร่างกายสั่นสะท้านไม่หยุดจากความโกรธแค้น
ตรงข้ามกับนักเล่นแร่แปรธาตุจากเมืองโอสถนภาที่เพียงแค่ส่ายหน้าแล้วถอนหายใจ เขาใจกว้างมากกว่าคู่แข่งจากเมืองแสงนภา แต่หากจะบอกว่าเขาไม่ได้รู้สึกแค้นเคืองปู้ฟางเลยก็คงเป็นเรื่องโกหก เพราะหากไม่มีกลิ่นหอมเย้ายวนใจที่ลอยฟุ้งออกมาตอนที่ปู้ฟางทำอาหาร เขาก็คงไม่ถูกคัดออกในรอบนี้ เพราะไม่ว่าอย่างไรเขาก็คืออัจฉริยะที่อาจขึ้นไปอยู่ในห้าสิบอันดับแรกได้
แต่บนโลกใบนี้ไม่มีคำว่า ‘ถ้าหากว่า’ เสียหน่อย
“พวกเราทำพลาดเอง… ในเมื่อฝีมือของพวกเรายังดีไม่พอ ก็ทำได้เพียงโทษตัวเองเท่านั้น ไม่ว่าอย่างไรพวกเราก็จะมุ่งมั่นกับเส้นทางการเล่นแร่แปรธาตุต่อไป”
นักเล่นแร่แปรธาตุทุกคนต่าง
