ารจานนี้ในทุกๆ รอบ กลิ่นเหม็นและรสชาติหวานอร่อยของมันนั้นขัดแย้งกันอย่างสิ้นเชิง ซึ่งนั่นจะช่วยดึงดูดความสนใจจากผู้คนได้มากกว่า หลักการเบื้องหลังเรื่องนี้ก็เหมือนกับคนเราเวลาหิวที่มักจะรู้สึกว่าอาหารทุกอย่างอร่อยนั่นเอง
เหตุผลที่ปู้ฟางต้องการใช้เต้าหู้เหม็นก็เป็นเช่นนี้
ฉ่า! ฉ่า! ฉ่า!
ขณะที่ปู้ฟางผัดวัตถุดิบต่างๆ ในกระทะ เปลวไฟก็ลุกโชนขึ้นสูง กลิ่นหอมหวานและพลังปราณลอยฟุ้งออกมาจากอาหาร เขาสะบัดข้อมือพร้อมเขย่ากระทะ ทำให้ข้าวโลหิตมังกรที่อยู่ในกระทะตลบขึ้นมา หลังจากนั้นปู้ฟางก็ลดระดับไฟลง ข้าวโลหิตมังกรเสร็จสมบูรณ์แล้ว
ช่วงนี้เจ้ากุ้งที่กำลังนอนอยู่บนไหล่ของปู้ฟางทำตัวเรียบร้อยดี ส่วนใหญ่มันจะนอน และลืมตาขึ้นมาสังเกตสิ่งรอบข้างเป็นครั้งคราวเท่านั้น
ทั้งหมดน่าจะเป็นเพราะมันกินแก่นผลึกม่วงเข้าไปนั่นเอง
หลังจากที่ปู้ฟางทำข้าวโลหิตมังกรเสร็จ เขาก็เริ่มทำซี่โครงเนื้อซอสเปรี้ยวหวานให้เจ้าดำ หากมีใครถามปู้ฟางว่าเขาคุ้นเคยกับอาหารจานไหนมากที่สุด นอกจากข้าวผัดไข่แล้ว ก็คงเป็นซี่โครงเนื้อซอสเปรี้ยวหวาน
นั่นเพราะเขามีเจ้าดำที่ชอบกินซี่โครงเนื้อซอสเปรี้ยวหวานอยู่ในร้านนั่นเอง
พรุ่งนี้เขาจะทำอาหารอะไรดี
ปู้ฟางเ
