ล่นมีดทำครัวกระดูกมังกรทองที่อยู่ในมือพลางควงมันไปมาอย่างต่อเนื่อง
ดวงตาสีม่วงของเจ้าขาวที่ยืนอยู่หน้าประตูกะพริบเป็นครั้งคราว ขณะที่มันมองปู้ฟาง มันจะยกมือขึ้นมาเกาศีรษะกลมๆ ของตนเองเป็นบางครั้ง
ทันใดนั้นดวงตาของปู้ฟางก็เปล่งประกายขึ้นมาเพราะเขาคิดอะไรบางอย่างออกแล้ว
“ในเมื่อข้าไม่ได้รับอนุญาตให้ทำอาหารที่มีกลิ่นเหม็น แล้วทำไมข้าถึงไม่ทำอาหารที่มีกลิ่นหอมแทนเล่า” ปู้ฟางยกมุมปากขึ้นและจดจ่ออยู่กับความคิดนั้น
ในเมื่อเขาถูกห้ามไม่ให้ใช้เต้าหู้เหม็นที่มีกลิ่นเหม็นเกินทน เช่นนั้นเขาก็ควรทำอาหารที่มีกลิ่นหอมสุดๆ แทน ด้วยวิธีนี้เขาจะสามารถดึงดูดความสนใจจากผู้คนได้ง่ายขึ้นกว่าเดิม และยังเผยแพร่ชื่อเสียงของร้านอาหารหมอกเมฆาได้อีกด้วย
มีดทำครัวกระดูกมังกรทองหมุนวนไปรอบนิ้วของปู้ฟางก่อนจะหยุดนิ่งอยู่บนฝ่ามือของเขา ชายหนุ่มจับมีดด้ามนั้นไว้แน่น
หลังจากคิดอาหารที่จะทำในวันพรุ่งนี้ออกแล้ว เขาก็รู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น
ปู้ฟางฝึกฝนทักษะมีดสิบสามมหากาฬอยู่พักหนึ่งและเตรียมเนื้อตุ๋นซอสแดงหนึ่งที่ จากนั้นชายหนุ่มก็กลับไปที่ห้องอาหาร ก่อนจะเริ่มกินมันข้างๆ เสี่ยวโยวและเจ้าดำ
หลังจากที่เสี่ยวโยวและเจ้าดำกินอิ่
