มแล้ว ทั้งคู่ก็เข้านอน
ปู้ฟางกลับมาที่ห้องของตนเองแล้วอาบน้ำ ขณะที่ไอน้ำหนาทึบซึ่งปกคลุมไปทั่วห้องน้ำพัดเข้าตา ชายหนุ่มก็ผ่อนลมหายใจออกมาอย่างอดไม่ได้
…
เช้าของวันรุ่งขึ้น ปู้ฟางลุกขึ้นจากเตียงแต่เช้าเพื่อไปเตรียมอาหารเช้าให้เสี่ยวโยวและเจ้าดำ หลังจากจัดเตรียมอาหารเสร็จ เขาก็เปิดประตูสัมฤทธิ์แล้วเปิดร้านอาหารของตนเอง
ในฐานะเจ้าของร้าน ปู้ฟางจะไม่มีวันเสียเวลาโดยไม่ทำมาหากินเป็นอันขาด อย่างไรเสียผลึกทั้งหมดที่หามาได้ก็จะถูกแปลงเป็นพลังปราณของเขา แม้ว่าตอนนี้จะเป็นเวลาเช้าตรู่ แต่ก็ยังมีลูกค้าเข้ามาอุดหนุนมากมาย
ลูกค้าทุกคนต่างรู้ว่าปู้ฟางเข้าร่วมงานประลองหัตถ์เวท แม้พวกเขาไม่ได้มองผลงานของชายหนุ่มในแง่ดี แต่ก็ให้กำลังใจปู้ฟางกันทุกคน
อย่างไรเสียเถ้าแก่ปู้ก็คือคนที่คิดจะท้าทายนักเล่นแร่แปรธาตุในฐานะพ่อครัว…
มันจึงเป็นเรื่องยากที่เขาจะเข้ารอบคัดออก ไม่มีใครคาดหวังว่าปู้ฟางจะเข้ารอบลึกกว่านี้ได้
วันนี้หนานกงหวั่นและหนานกงอู๋เชวียไม่ได้มาที่ร้าน และหลังจากปู้ฟางขายอาหารได้เล็กน้อย เขาก็ปิดประตูร้าน
ปู้ฟางไพล่มือไว้ด้านหลัง แล้วเดินออกจากร้านไปเพื่อเข้าร่วมการแข่งขันรอบคัดออกที่เหลืออยู่
เสี่ยวโยวที่ยืนเท
